نه از خواب و از خورد بودش مزه
نه بگسست از چشم او نایزه
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نه از خواب و از خورد بودش مزه
نه بگسست از چشم او نایزه
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به حالتی اشاره می‌کند که در آن شخصی از خواب و خوردن بی‌خبر است و هیچ گونه تغییر یا تفریحی برایش خوشایند نیست. این وضعیت نشان‌دهنده‌ی نوعی احساس رکود و بی‌حالی است که در زندگی او حاکم شده است. او به نوعی به انزوای احساسی دچار شده و از جهان اطرافش جدا شده است.
هوش مصنوعی: او نه طعم خواب و غذا را می‌شناخت و نه از چشم او چیزی دور شده بود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ورا از تن خویش باشد بزه
بزه کی گزیند کسی بی‌مزه(؟)
به هر تیر کاو برگشادی ز زه
زمانه زدی نعره گفتی که زه
همه ساله دربند آرد به زه
وزین هر دو کیتی به روی بزه
زهی زور دست شهنشاه زه
که بست از سر دست بر چرخ زه
دو زاغ کمان را نهاده به زه
سپهر و ستاره همی گفت: زه
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.