رخسار تو را لاله و گل بار که داد؟
وآن سنبل نورسته به گلنار که داد؟
وآن روز به دست آن شب تار که داد؟
وآن یار سزا را به سزاوار که داد؟
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی‌های معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را با گل و لاله مقایسه می‌کند. او همچنین به شب‌هایی که در کنار محبوبش گذشته و به روزهایی که با هم تجربه کرده‌اند اشاره می‌کند. این شعر در حقیقت تمجید از زیبایی و محبت است که بین آنها وجود دارد.
هوش مصنوعی: صورت تو مانند لاله و گل است که زیبایی‌اش را به نمایش می‌گذارد، و آن سنبل تازه‌ای که از باغی گلنار روییده، هم به نیکی تو می‌افزاید.
هوش مصنوعی: در آن روز، به دست شب تار، آن یار را به اندازی سزاوارش داد و اصولاً به او حقش را بخشید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.