شاه حبش است زلفت ای بدر منیر
از عنبر تاج دارد از لاله سریر
تو شسته همی کنی گل سرخ به قیر
من شسته همی کنم به خوناب زریر
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و او را به عنوان کسی می‌داند که زلفش مانند تاجی از عنبر و چهره‌اش نورانی است. معشوق به طور خاص گلی زیبا را با قیر شسته و دقت و محبتش را نشان می‌دهد. شاعر نیز از عشق و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که در عشقش مانند او از خون و احساسات خودش مایه می‌گذارد. در واقع، این شعر ترکیبی از زیبایی، عشق و فداکاری است.
هوش مصنوعی: عزیزم، زیبایی زلفت چون شاه حبشی درخشنده است و از لاله هایی که بر تخت نشسته‌اند، به مانند عطر عنبر برخوردار است.
هوش مصنوعی: تو به طور ظریف و با مهارت گل سرخ را می‌شویی، و من هم به همان شکل، با دقت و درگیر احساسات خود، خوناب زریر را می‌شویم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.