نازنده جهان از تو به آلایش آفت
ای آفت آسایش و آسایش آفت
تا دیده فلک شیوه ی آفت گری تو
یک لحظه نپایید ز فرمایش آفت
باید همه آفت شد اگر امت عشقی
راضی نشود عشق یه آلایش آفت
چندان که دلم آفت عشقت طلبد، نیست
در حوصله ی عشق تو گنجایش آفت
آراسته از آفت نازت دل عرفی
ای ناز دل آرای تو آرایش آفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تجلی مشکلات و آلودگیهای عشق میپردازد و عشق را به عنوان یک آفت معرفی میکند. او بر این باور است که در مواجهه با عشق، باید با تمام آفات آن کنار آمد و بهخصوص از زیباییها و نازهای معشوق لذت برد. عرفی به این نکته اشاره میکند که دلش بیش از آنکه گنجایش آلودگیهای عشق را داشته باشد، خواهان عشق واقعی است و در نهایت، زیبایی معشوق را به عنوان تزیین زندگی میبیند، حتی اگر این زیبایی نیز حاوی آفت باشد.
هوش مصنوعی: به خاطر وجود تو، زیباییهای دنیا دچار آلودگی شدهاند. تو که منبع آرامش هستی، خودت آرمش را به خطر انداختهای.
هوش مصنوعی: این بیت بیان میکند که آسمان، روش و شیوهی پرتو افشانی تو را یک لحظه هم تحمل نکرد و از دستورات نور خورشید پیروی نکرد.
هوش مصنوعی: اگر عشق واقعی راضی نشود، همه چیز به آفت و مشکل تبدیل میشود. عشق اگر به سمت ناخالصی برود، خود به آفتی بزرگ بدل میشود.
هوش مصنوعی: هر اندازه که دلم خواهان عشق توست، اما توانم برای تحمل سختیهای آن به اندازه کافی نیست.
هوش مصنوعی: دل عرفی، با زیبایی تو زینت یافته است و تو باعث شدهای که زیباییات در کانون توجه قرار بگیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.