شعر فخر و شاعران ننگین ز فرط حرص و آز
خویش را از زمره این جمع چون بیرون کشم
«انوری» چون نیز از ننگ طمع نتوان گریخت
انتقام خویش از این ناقص‌شریکان چون کشم
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شعر فخر و شاعران ننگین ز فرط حرص و آز
خویش را از زمره این جمع چون بیرون کشم
«انوری» چون نیز از ننگ طمع نتوان گریخت
انتقام خویش از این ناقص‌شریکان چون کشم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شیرین‌بیان شعری است که شاعر از درد و رنج ناشی از حرص و آز افراد دور و برش می‌گوید و ابراز می‌کند که چگونه این صفات ناپسند، او را به دردسر انداخته است. او به تمایز خود از جمع می‌پردازد و خود را از زمره آنانی که به طمع آلوده‌اند، جدا می‌کند. همچنین، شاعر از ناتوانی خود در انتقام‌گیری و غلبه بر این ناهنجاری‌ها سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: من به خاطر حرص و طمع شاعران ننگین و پر فخر، قصد دارم آنها را از این جمع جدا کنم.
هوش مصنوعی: انوری به خاطر ننگ طمع نمی‌تواند فرار کند و حالا در فکر انتقام از کسانی است که او را در این وضعیت ناخواسته قرار داده‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.