|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
باز بالای تو ما را در بلا خواهد نهاد
دود زلفت آتشی در جان ما خواهد نهاد
دامنم پر خون دل گردد ز دست روزگار
کان سزا در دامن هر ناسزا خواهد نهاد
از سر زلف دلاویز و لب شیرین تو
آنکه بر گیرد دل خود در کجا خواهد نهاد؟
دست صبح از چین زلف عنبرآمیزت به لطف
نافها در دامن باد صبا خواهد نهاد
چرخ را شرم آمدی کوکب نمایی با رخت
گر بدانستی که: پروین درسها خواهد نهاد
گر سر زلف ترا دیگر جفایی در دلست
گو: بیاور، کاوحدی تن در قضا خواهد نهاد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و تأثیر عمیق زیبایی معشوق بر جان و دل خود سخن می‌گوید. او به بلایای ناشی از این عشق اشاره می‌کند و از دردهایی که در اثر دست روزگار بر دامنش نشسته است، سخن به میان می‌آورد. زیبایی زلف و لب محبوب او را مجذوب می‌کند و سوال می‌کند که این دل عاشق را در کجا می‌توان قرار داد. همچنین به تأثیر زیبایی معشوق بر آسمان و ستارگان اشاره می‌شود و در نهایت، شاعر از جفای معشوقه‌اش یاد می‌کند و از او می‌خواهد که به عشقش پاسخ دهد.
هوش مصنوعی: باز هم بالای سر ما بیدادی خواهد آمد، و دود زلف‌های تو آتشی در جان ما روشن خواهد کرد.
هوش مصنوعی: زندگی و روزگار باعث می‌شود که دل من از غم و درد پر شود، زیرا هر نابخردی و ناپسندی، عاقبت خود را خواهد داشت و بر دامن این دنیا خواهد نشسته.
هوش مصنوعی: کسی که از زیبایی و جذابیت موهای دلربا و لب‌های شیرین تو دل می‌برد، کجا می‌تواند دل خود را آرام و قرار دهد؟
هوش مصنوعی: صبح خواهد آمد و به آرامی دستش را از میان چین و شکن‌های موهای عطرآگین تو برمی‌دارد و با محبت گل‌های زیبا را در دامن نسیم نرم صبحگاهی قرار می‌دهد.
هوش مصنوعی: چرخ (آسمان) شرم کرد که ستاره‌ای را با لباس خود زیباتر نشان دهد اگر می‌دانست که پروین (ستاره‌ای خاص در آسمان) درس‌هایی را خواهد آموخت.
هوش مصنوعی: اگر سر زلف تو، دیگر بر دل من بدی داشته باشد، بگو بیاور، چرا که کسی که به قضا (سرنوشت) تسلیم خواهد شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.