آنرا که جام صافی صهباش میدهند
میدان که: در حریم حرم جاش میدهند
صوفی، مباش منکر مردان که سرعشق
روز ازل به مردم قلاش میدهند
از لذت حیات ندارد تمتعی
امروز، هر که وعدهٔ فرداش میدهند
ساقی، بیار بادهٔ گلرنگِ مُشکبوی
کاربابِ عقل زحمت اوباش میدهند
خوش باش، اوحدی، که حریفان دردنوش
جام طرب به عاشق خوش باش میدهند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به فلسفه عشق و لذت زندگی میپردازد و بر اهمیت لحظهها تأکید میکند. او از عشق میگوید و از کسانی که در جستوجوی حقیقت هستند، میخواهد که از انکار عارفان و عشق واقعی دست بردارند. او همچنین به لذتهای مادی و معنوی اشاره میکند و دعوت میکند تا از لحظات شاداب زندگی بهرهبرداری شود. در پایان، شاعر از دوستانش میخواهد که در شادی و خوشی با هم شریک شوند.
هوش مصنوعی: کسی که در مراسمی خاص و با احترام پذیرایی میشود، میداند که در مکانهای مقدس و ویژه نیز جایگاهی دارد.
هوش مصنوعی: صوفی، از رد کردن و انکار مردان پرهیز کن، زیرا عشق الهی از ابتدای خلقت به انسانهای ساده و بیپیرایه اعطا میشود.
هوش مصنوعی: کسی که امروز از زندگی لذت نمیبرد، فقط به وعدههای فردا دلخوش است.
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا و شراب خوشبو و گلرنگی بیاور که به خاطر زحمتهای فرادست و عاقل، باید به ما خوش بگذرد و از زندگی لذت ببریم.
هوش مصنوعی: خوشحال باش، اوحدی، زیرا رقیبان شادابی در حال نوشیدن جام خوشی از دستان نوازنده به عاشقان میدهند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.