آن روی چون ماه آن زلف چون مار
گیرم نمائی، کو تاب دیدار
خواهی که سازی زاهد برهمن
بردار پرده بنمای رخسار
گر آن پریرو بیپرده بودی
دیوانه کردی ما را به یکبار
یک ره در آن رو بنگر که بینی
نیکی بخرمن خوبی بخروار
دنیا و عقبیٰ، ما بخش کردیم
اغیار و کونین، ما و سگ یار
این دل ندارد پروای گیتی
این سر ندارد پروای دستار


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند و او را با تصاویری همچون ماه و مار توصیف میکند. او از معشوق میخواهد که پرده از روی خود بردارد تا زیباییاش را به خوبی ببیند. شاعر به عشق و سر سپردگیاش به معشوق تأکید میکند و میگوید که او برای دیدن معشوق تمام دنیا و آخرت را رها کرده است. در نهایت، او اعلام میکند که دلش دیگر به دنیا و دنیاطلبی اهمیت نمیدهد.
هوش مصنوعی: چهرهات مانند ماه است و موی تو همچون مار پیچیده و جذاب به نظر میرسد؛ ای کاش بتوانم تاب و تحمل دیدنت را داشته باشم.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی زاهد را به شکلی جدید نشان دهی، باید پرده را کنار بکشی و چهرهات را به نمایش بگذاری.
هوش مصنوعی: اگر آن زیبای بیپرده و بدون مانع در برابر ما بود، یک بار دیدن او ما را به کلی دیوانه میکرد.
هوش مصنوعی: به یک راهی نگاه کن که در آن خوبی و نیکی وجود دارد، و از این خوبیها بهرهمند شو.
هوش مصنوعی: دنیا و آخرت را ما به بیگانگان سپردیم و در این میان، ما و سگهایمان باقی ماندهایم.
هوش مصنوعی: این دل به چیزهای دنیا اهمیت نمیدهد و این سر هم به زینت و تزیینات آن فکر نمیکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گردون جفا جوی اختر ستم کار
گیتی امل سوز کیهان امان خوار
نز بخت یاری نز خصم زنهار
رزم است ناکام قتل است ناچار
از دست گلچین بیروی گل ماند
چون پای بلبل در دیدهام خار
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.