|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
درین بوستانم نه هایی نه هویی
درین گلستانم نه رنگی نه بویی
چه کردم چه گفتم چه دیدی که هرگز
نیایی نپرسی نخواهی نجویی
خمارم کجا بشکند جام و باده
به هر حال اگر خم نباشد سبویی
دویدیم چون آب بر روی عالم
ندیدیم در هیچ آب رو‌یی
نکردیم هرگز کسی را سلامی
رسیدیم هرجا، کشیدیم هویی
چه شوری است در سر رضی را ندانم
که پیوسته دارد به خود گفتگویی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در بوستانی بی‌صدا و بی‌رنگ و بوی زندگی می‌کند و از عدم توجه دیگران به خود و ناامیدی‌اش سخن می‌گوید. او در تلاش برای یافتن خوشی و آرامش در زندگی است، اما در می‌یابد که در این دنیا هیچ چیز پایدار نیست و همه چیز فانی است. او به خمار و مِی اشاره می‌کند و احساس می‌کند که حتی در بطرز رفتار و گفتگو با دیگران هم تنهایی را تجربه می‌کند. در نهایت، شاعر از شور و شوقی که در درونش وجود دارد، آگاه است و به گفتگو با خود مشغول است.
هوش مصنوعی: در این باغ، نه فصلی وجود دارد و نه صدایی هست. در این گلستان، نه رنگی می‌بینم و نه بویی حس می‌کنم.
هوش مصنوعی: من چه کار کردم، چه سخنی گفتم، چه چیزی دیدی که هیچگاه نیایی و نپرسی و نخواهی دنبالم را بگیری؟
هوش مصنوعی: من در حالتی مست و سرخوش هستم که نمی‌دانم کجا باده و شراب را سر می‌زنم، اما به هر حال اگر ظرفی برای نگهداری نباشد، چه اهمیتی دارد.
هوش مصنوعی: به سرعت مانند آب در سطح زمین حرکت کردیم، اما در هیچ جایی از دنیا نشانی از آن را ندیدیم.
هوش مصنوعی: هرگز کسی را سلام نکردیم، اما هر جا که رفتیم، صدای بلندی از خودمان درآوردیم.
هوش مصنوعی: در دل رضی، شور و هیجانی وجود دارد که نمی‌دانم چه چیز او را همیشه به گفت و گو با خود می‌کشاند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بتا پای این ره نداری چه پویی
دلا جان آن بت ندانی چه گویی
ازین رهروان مخالف چه چاره
که بر لافگاه سر چار سویی
اگر عاشقی کفر و ایمان یکی دان
[...]
ز گلزار معنی، نه رنگی، نه بویی
در این کهنه گنبد، نه هایی، نه هویی
بتی نوش لب ماه برج نکویی
همه کشور خوبی و خوبرویی
همان به بد و نیک مردم نگویی
که بد را بدی بس نکو را نکویی
به آب روان گفت گل کز تو خواهم
که رازی که گویم به بلبل بگوئی
پیام ار فرستد، پیامش بیاری
بخاک ار درافتد، غبارش بشوئی
بگوئی که ما را بود دیده بر ره
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.