|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سالکی صاحب نفس و فقیری پاک از هوس بوده. این شعر از اوست:
عمری به در صومعهٔ شیخ نشستیم
جز غیبت رندان نشنیدیم کرامت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مراد قزوینی در این شعر به توصیف سالکانی می‌پردازد که در صومعه‌ای به سر می‌برند و به جز غیبت دیگران، چیزی نشنیده‌اند. او برپاکی و بی‌هوسی خود تأکید می‌کند و نشان می‌دهد در این مدت به جای معرفت و کرامت، تنها به غیبت دیگران پرداخته‌اند. این اثر بر خالی بودن محفل‌های صومعه‌ها و ارزشیابی نادرست از معاشرت‌ها و صحبت‌ها دلالت دارد.
هوش مصنوعی: سالکی که به پاکی نفس و دوری از خواسته‌های نفسانی شناخته می‌شود، شاعر این شعر است:
هوش مصنوعی: سال‌ها در کنار عارفان بودیم، اما جز بدگویی و عیب‌جویی از دیگران چیزی نشنیدیم و از فضل و بزرگواری خبری نبود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.