رضاقلی خان هدایت
»
تذکرهٔ ریاض العارفین
»
روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
»
بخش ۵۸ - خاطری کاشانی علیه الرحمه
فقیری آگاه و طالب صحبت اهل اللّه بوده و در اقالیم مختلفه سیاحت می‌نموده. آخرالامر در هندوستان درگذشت. این رباعی از او نوشته شد:
ماییم که نوحه مایهٔ شادی ماست
در عشق اسیر بودن آزادی ماست
هر غمزه که خون ما خورد مرهم دل
هر عشوه که راه ما زند هادی ماست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: خاطری کاشانی، عارف و فقیری آگاه، در جستجوی اهل الله در سرزمین‌های مختلف سفر کرده و در نهایت در هندوستان درگذشته است. او در رباعی خود نسبت به شادی ناشی از عشق و قدرت آن تأکید می‌کند. او بیان می‌کند که عشق، با تمام دردها و غم‌ها، راهنمای اوست و حتی اشک و رنجش را به عنوان مرهمی برای دل می‌بیند. در نهایت، او آزادی را در اسیری عشق می‌فهمد.
هوش مصنوعی: فقیری که آگاهی داشت و به گفت‌وگو با عارفان و سالکان خدا علاقه‌مند بود، در مناطق مختلف سفر کرد. سرانجام در هند فوت کرد. او این رباعی را نوشت:
هوش مصنوعی: ما کسانی هستیم که زمزمهٔ غمگینی که می‌زنیم، باعث خوشحالی‌مان می‌شود و اسیر عشق بودن برای ما مانند آزادی است.
هوش مصنوعی: هر نگاهی که به ما آسیب می‌زند، در واقع تسکینی برای دل ماست و هر حرکتی که ما را به سمت خود می‌کشاند، راهنمای ما در این مسیر است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.