رضاقلی خان هدایت
»
تذکرهٔ ریاض العارفین
»
روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
»
بخش ۱۹ - بدیهی سجاوندی
وهُوَ مجدالدین احمد. از فضلا و حکمای زمان سلطان سنجر سلجوقی و تفسیر عین المعانی از اوست. رسالات و تصنیفات پسندیده دارد. این رباعی از اوست:
ای نفس گر از غبار تن پاک شوی
تو روح مجردی بر افلاک شوی
عرش است نشیمن تو شرمت ناید
کایی و مقیم خطّهٔ خاک شوی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به وصف نفس انسان می‌پردازد و از اهمیت پاکی آن سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که اگر نفس از پستی‌های جسمانی رهایی یابد، می‌تواند به جایگاه‌های عالی و روحانی برسد. او تأکید می‌کند که عرش و عالم بالا منزل واقعی نفس است و نباید از جایگاه‌های خاکی دل‌زده شود. در واقع، این شعر دعوت به تعالی و تحقق روحانی در وجود انسان است.
هوش مصنوعی: مجدالدین احمد یکی از دانشمندان و حکمای دوران سلطان سنجر سلجوقی است و تفسیر عین المعانی به او نسبت داده می‌شود. او آثار و نوشته‌های ارزنده‌ای خلق کرده است و این رباعی نیز از اوست:
هوش مصنوعی: ای جان، اگر از آلودگی‌های جسم خود رها شوی، می‌توانی به مرتبه‌ای بالا و فراتر از دنیا صعود کنی.
هوش مصنوعی: خانهٔ تو در آسمان است، آیا شرم نمی‌کنی که در اینجا، در دنیای خاکی، سکونت کنی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.