مهتران جهان همه مردند
مرگ را سر همه فرو کردند
زیر خاک اندرون شدند آنان
که همه کوشکها برآوردند
از هزاران هزار نعمت و ناز
نه به آخر بجز کفن بردند؟
بود از نعمت آنچه پوشیدند
وآنچه دادند و آنچه را خوردند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مهتران جهان همه مردند
مرگ را سر همه فرو کردند
زیر خاک اندرون شدند آنان
که همه کوشکها برآوردند
از هزاران هزار نعمت و ناز
نه به آخر بجز کفن بردند؟
بود از نعمت آنچه پوشیدند
وآنچه دادند و آنچه را خوردند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به موضوع مرگ و گذران زندگی اشاره دارد و نمایش می‌دهد که مهتران و بزرگان این دنیا نیز به مرگ مبتلا شده و در زیر خاک مدفون شده‌اند. آنها که به زندگی و لذت‌های دنیوی مشغول بودند، در نهایت جز کفن چیزی با خود نمی‌برند. این شعر به حقیقت بی‌دوامی نعمت‌ها و موقعیت‌های دنیوی تأکید می‌کند و یادآور می‌شود که هیچ‌کس از چنگال مرگ نجات نمی‌یابد.
هوش مصنوعی: همه بزرگان و رئیسان دنیا از دنیا رفته‌اند و مرگ بر همه تسلط یافته است.
هوش مصنوعی: آنانی که در زندگی خود به مقام و ثروت دست یافتند و بناهای عظیم ساختند، اکنون در زیر خاک مدفون شدند.
هوش مصنوعی: از میان هزاران نعمت و لذت، به جز کفن که نشانه‌ی مرگ و وداع است، چیزی با خود نمی‌برند.
هوش مصنوعی: از نعمت‌هایی که پوشیده شده، آنچه به ما داده‌اند و آنچه خورده‌ایم وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مهتران جهان همه مردند
مرگ را سر همه فروکردند
زیر خاک اندرون شدند آنان
که همه کوشکها برآوردند
از هزاران هزار نعمت و ناز
[...]
مردمان باده ها همی خوردند
مهتران عیش ها بسی کردند
دشمنان قصد جان او کردند
تا دمار از تنش برآوردند
شهر زوری گدا بود خاصه
کش به بغداد پرورش کردند
به صفت چون خری بماند راست
که به شیر سگش بپروردند
تا نگویی سخنوران مردند
سر به آب سخن فرو بردند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.