کوه عنبر نشسته بر زنخش
راست گویی بهی‌ست مشک‌آلود
گر به چنگال صوفیان افتد
ندهندش مگر به شفتالود
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کوه عنبر نشسته بر زنخش
راست گویی بهی‌ست مشک‌آلود
گر به چنگال صوفیان افتد
ندهندش مگر به شفتالود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به زیبایی عنبرین و خوشبویی اشاره می‌کند که به حقیقت انتساب دارد و اشتباه بودن محبت‌های سطحی را بیان می‌کند. او می‌گوید که اگر این عنبر در چنگال صوفیان بیفتد، آن را به آسانی نخواهند داد، چرا که ارزش آن بالاتر از وابستگی‌های عادی است. در واقع، باید به حقیقت درون و جوهر اشیاء توجه کرد، نه فقط به ظواهر آنها.
هوش مصنوعی: کوهی از عنبر که بر بالای خود نشسته، به راستی که این بوی خوش و مشک‌آلود است.
هوش مصنوعی: اگر کسی به دست صوفیان بیفتد، تنها در صورتی به او کمک می‌کنند که به نوعی به انزوا فرستاده شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دست بردش به سیب مُشک‌آلود
چند نوبت گرفت شفتالود
خوان اینان که خون دل پالود
ندهد لقمه جز که زهر آلود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.