کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد
با دوست به پایان نشنیدیم که برد
مقراض به دشمنی سرش بر می‌داشت
پروانه به دوستیش در پا می‌مرد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کس عهد وفا چنان که پروانهٔ خُرد
با دوست به پایان نشنیدیم که برد
مقراض به دشمنی سرش بر می‌داشت
پروانه به دوستیش در پا می‌مرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی به وفای پروانه با دوست اشاره دارد که در عشقش علی‌رغم خطرات و دشمنی‌ها، هرگز از او جدا نمی‌شود. پروانه با جانفشانی و فداکاری، به خاطر عشق خود حتی سرش را به خطر می‌اندازد و در راه دوستیش جان می‌دهد. در نهایت، شاعر به زیبایی وفاداری و از خود گذشتی پروانه را ستایش می‌کند.
هوش مصنوعی: هیچکس را ندیدیم که مانند پروانه‌ای خردمند به وعده‌های دوستانش وفادار باشد و به پایان برسد.
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که در چالش‌ها و تعارض‌ها، برخی افراد دشمنی می‌ورزند و از جانب خود آسیب می‌زنند، در حالی که دیگران به عشق و دوستی پا می‌زنند و حاضرند برای آن فداکاری کنند. در واقع، در شرایط دشوار، یکی می‌تواند به طور منفی عمل کند و دیگری به طور مثبت و ایثارگرانه.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دردا که در این زمانهٔ غم‌پرورد
حیفا که در این بادیهٔ عمرنورد
هر روز فراق دوستی باید دید
هر لحظه وداع همدمی باید کرد
ای صافی دعوی ترا معنی دُرْد
فردا به قیامت این عمل خواهی بُرد
شرمت بادا اگر چنین خواهی زیست
ننگت بادا اگر چنان خواهی مُرد
دل برد و مرا نیز به مردم نشمرد
گفتار چه سودست چو ورغ آب ببرد
رو گرد سراپرده اسرار مگرد
کوشش چه کنی که نیستی مرد نبرد
مردی باید زهر دو عالم شده فرد
کو جرعه درد دوستان داند خورد
گویند به هر درد بود صابر مرد
تا کی خورم اندوه و غم و حسرت و درد
تا کی ز فراق دوست فریاد کنم
در فرقت دوست صبر نتوانم کرد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.