آن را که گوش ارادت گران آفریدهاند، چون کند که بشنود و آن را که کمند سعادت کشان میبرد، چه کند که نرود؟
شب تاریک دوستان خدای
میبتابد چو روز رخشنده
وین سعادت به زور بازو نیست
تا نبخشد خدای بخشنده
از تو به که نالم که دگر داور نیست
وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست
آن را که تو رهبری کسی گم نکند
وآن را که تو گم کنی کسی رهبر نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به قدرت و اراده الهی اشاره میکند و بیان میکند که آنهایی که خداوند برایشان سرنوشت مشخصی را رقم زده، نمیتوانند به راحتی از آن خارج شوند. او تأکید میکند که سعادت واقعی به زور و تلاش انسانها نیست، بلکه هدیهای از سوی خداوند است. در ادامه، شاعر به ناامیدی انسانها اشاره میکند که در غیاب خداوند، هیچ نیرویی نمیتواند به آنها کمک کند و در نهایت میگوید که فقط خداوند است که میتواند راهنما باشد و کسانی را که گم شدهاند، هدایت کند.
هوش مصنوعی: کسی که به او گوش شنوایی از علاقه و ارادت داده شده، چگونه میتواند بخواهد بشنود؟ و کسی که به دام سعادت گرفتار شده، چه کاری میتواند انجام دهد که از آن رها شود؟
هوش مصنوعی: در شبهای تاریک، دوستیهای واقعی و محبتها همچون نور روز درخشان میشود.
هوش مصنوعی: این خوشبختی و سعادت به قدرت جسمانی و زور بازو مربوط نیست، بلکه تنها با لطف و بخشش خداوند به انسان داده میشود.
هوش مصنوعی: کدام کسی را پیدا کنم که به او شکایت کنم، وقتی که دیگر داوری وجود ندارد؟ و جز تو، هیچ دستی نیست که بتواند به من کمک کند.
هرکس که تو( خداوند متعال) راهنمای او باشی ، گمراه نمی شود ولی اگر تو کسی را رها کنی ، هیچ کس نمیتواند او را راهنمایی کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.