جاءَ الشتاءُ بِبَردٍ لا مَرَدَّ لهُ

و لم یُطِق حَجَرُ القاسی یقاسیه

لا کَأسَ عِندیِ و لا کانونَ یُدفِئُنی

کِنّی ظلامٌ و کیسی قَلَّ مافیه

دَع‌ِ الکبابَ و خَلِّ الکفِّ یا اَسَفاً

علی کِساءٍ نُغَطّیِ فی دَیاجیه

اَرجوکَ مولایَ فیما یَقتضی اَمَلی

والعبدُ لَم یرجِ الّا مَن مَوالیه