مرا از بهر دیناری ثنا گفت
که بختت با سعادت مقترن باد
چو دینارش ندادم لعنتم کرد
که شرم از روی مردانت چو زن باد
بیا تا هر دو با هم هیچ گیریم
دعا و لعنتش بر خویشتن باد
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به انتقاد از افرادی می‌پردازد که به خاطر دنیا و منافع مادی همدیگر را ستایش و لعن می‌کنند. او از شخصی یاد می‌کند که به او ثنا گفته اما وقتی چیزی نمی‌گیرد، او را لعنت می‌کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که بهتر است هر دو نفر از این رفتارها دست بردارند و این دعا و لعنت‌ها باید بر خودشان برگردد.
هوش مصنوعی: مرا به خاطر یک دینار ستایش کرد و دعا کرد که خوشبختی و سعادت همیشه در کنار تو باشد.
هوش مصنوعی: وقتی که دینارم را ندادم، از روی خشم و تنفر به من لعنت فرستاد و گفت که شرم از چهره‌ی مردان تو کمتر از شرم زنان است.
هوش مصنوعی: بیا تا با هم به دعا و نفرین بپردازیم و این کار را به خودمان نسبت دهیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
حسودش دل غمین خونین کفن باد
به عالم خوار در هر انجمن باد
نه تنها نامراد آن دل‌شکن باد
که نفرین خدا بر هرچه زن باد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.