|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آفتاب آتشین رخسار، داغ حسن اوست
شمع یک پروانه پای چراغ حسن اوست
داروی بیهوشی ارباب بینش گشته است
گرچه خط عنبرین درد ایاغ حسن اوست
گرچه از خط آفتابش روی در زردی گذاشت
همچنان ناز بهاران در دماغ حسن اوست
هیچ پروایی ندارد از نسیم آه سرد
روغن خورشید گویا در چراغ حسن اوست
آن که مژگانش ترازو می شد از دل خلق را
این زمان خار سر دیوار باغ حسن اوست
همچو صائب بلبلی کز نغمه اش خون می چکد
روزگاری شد که در بیرون باغ حسن اوست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذبه‌ی معشوق خود می‌پردازد و هر یک از عناصر زیبایی او را به نمادهایی از طبیعت منتسب می‌کند. آفتاب و شمع به تنهایی تجلی‌گر زیبایی اوست و جذابیتش مانند دارویی است که دل‌ها را مسحور می‌کند. با وجود زردی رویش، ناز او بهار را در ذهن زنده می‌کند و هیچ نگران از آلودگی‌ها و زخم‌های جدایی نیست. همچنین، او با چشمانش روح و دل دیگران را تحت تأثیر قرار می‌دهد و شاعر ولع و شوق خود را به عشق و زیبایی او با نغمه‌هایی از سر دلتنگی می‌نویسد.
هوش مصنوعی: چهره آفتابی و زیبا او، نشانه‌ای از جذابیت و زیبایی‌اش است و مانند شمعی است که پروانه‌ای را به سمت خود می‌کشد.
هوش مصنوعی: داروی بیهوشی حالا به فکر و درک عمیق تبدیل شده است، هرچند که نشانه‌های زیبایی او همچنان موجب درد و رنج می‌شود.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه آفتاب باعث شده پوست او کمی تغییر رنگ بدهد، اما باز هم زیبایی و لطافت خاصی مانند بهار در چهره‌اش وجود دارد.
هوش مصنوعی: هیچ نگرانی از نسیم خنک ندارد؛ گویی روغن خورشید در چراغ زیبایی اوست.
هوش مصنوعی: کسی که مژگانش می‌توانست دل‌های مردم را سنجش کند، اکنون تنها خار سر دیوار باغ زیبایی اوست.
هوش مصنوعی: مانند بلبل صائب که از آوازش خون می‌ریزد، زمانی است که در خارج از باغ، زیبایی او وجود دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شمع گل بر کردهٔ نور چراغ حسن اوست
لاله با این جوش آب و رنگ داغ حسن اوست
سبزهٔ پشت لبش موج ایاغ حسن اوست
کاکل مشکین به سر دود چراغ حسن اوست
آفتاب عالم آرا با وجود این آب و تاب
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.