قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای است
روزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است
هر گلی را نوبهاری هست در باغ جهان
نوبهار ما نظربازان ز روی تازه ای است
هر رگ ابری پی جمعیت دردی کشان
کز خزان پاشیده اند از یکدگر شیرازه ای است
همچو طوق قمری از سرو سهی در بوستان
قسمت ما زان قد رعنا همین خمیازه ای است
روی شرم آلود را گلگونه ای در کار نیست
چهره سیمین بران را شرم بهتر غازه ای است
چشم بینش گر گشایی بر سراپای وجود
از برای حرف کم گفتن دهن اندازه ای است
از خیال آسمان پیما به گلزار سخن
مبدعش صائب بود هر جا زمین تازه ای است
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به طبیعت و زیبایی‌های بهار اشاره می‌کند و به حسرتی از عدم دستیابی به زیبایی‌های حقیقی می‌پردازد. او می‌گوید که بهار و گل‌ها هر کدام به نوبه خود زیبایی و تجلیاتی دارند، اما قسمت او تنها یک خمیازه و دلتنگی است. به نظر می‌رسد که در عالم وجود، رغم زیبایی‌ها، احساس نارضایتی و کمبود وجود دارد. شاعر از بینش عمیق سخن می‌گوید که اگر به آن دست یابیم، می‌توانیم به معنای حقیقی و عمیق زندگی پی ببریم. در نهایت، او به نیروی تخیل و قدرت کلام اشاره دارد که می‌تواند مرزها را در نوردد و زیبایی‌های تازه‌ای به ارمغان آورد.
هوش مصنوعی: سرنوشت ما در بهار، مانند حالت خمیازه‌ای از گل است، که روزی بلبل به خاطر فریاد و ناله خود آواز می‌خواند.
هوش مصنوعی: در هر باغی، فصل بهار خاصی برای هر گل وجود دارد، اما بهار ما به خاطر زیبایی و تازگی‌ای است که از نگاه ما ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: هر رگ ابری پر از درد و اندوه است، مانند جمعیتی که از خزان و تاریکی به هم ریخته و پراکنده شده‌اند. این درد و اندوه نشانه‌ای از پیوستگی و وابستگی میان آن‌هاست.
هوش مصنوعی: مانند گردنبند قمری که از درخت سرو زیبا در باغ معلق است، ما نیز به خاطر قامت بلند و زیبایی‌مان فقط همین خواب آلودگی و بی‌حالی را داریم.
هوش مصنوعی: در این بیت به زیبایی و نازکی چهره اشاره شده است. نویسنده می‌گوید که اگرچه صورت شرمنده است، اما رنگ گل مانند آن زیبایی خاصی دارد و این شکوه و جذابیت بیشتر از آن است که بخواهد از آن شرم کند. در واقع، زیبایی چهره سیمین و نازک بودن آن به خوبی نشان می‌دهد که شرم به آن جلا و نمای بیشتری می‌بخشد.
هوش مصنوعی: اگر چشمی با بینش باز شود و تمام وجود را ببیند، متوجه می‌شود که برای بیان برخی از مفاهیم، کلامی کم و مختصر کافی است.
هوش مصنوعی: از تصور پرواز در آسمان، به باغ گفت‌وگو می‌روم؛ جایی که زمین هر بار تازگی و نوآوری دارد و این نوآوری به صدای شاعرانه صائب مربوط می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.