چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مرا
تابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مرا
تا شدم محوِ جمالِ او، اثر از من نماند
چون کتان آمیزشِ مهتاب می‌سازد مرا
تا نگشتم دور ازو، کامل نگشتم، همچو ماه
دوریِ خورشید عالم‌تاب می‌سازد مرا
خوشدلم با آهِ سرد و گریه‌های آتشین
بی‌تکلّف این هوا و آب می‌سازد مرا
سر نمی‌پیچم چو طفل از گوشمالِ روزگار
جوهرِ تیغم که پیچ و تاب می‌سازد مرا
در گدازِ گوهرِ من آتشی در کار نیست
دیدنِ گل همچو شبنم آب می‌سازد مرا
گرچه امروز از رُعونَت سر فرو نارد به من
خاک چون گَردِ فلک محراب می‌سازد مرا
این سبک‌روحی که من از کُنجِ عُزلت دیده‌ام
دل‌گران از صحبتِ اَحباب می‌سازد مرا
خاکساران صیقلِ آیینهٔ یکدیگرند
دُردِ مِیّ بیش از شرابِ ناب می‌سازد مرا
می‌گذارم سر به پای خاک، صائب سایه‌وار
چرخ اگر خورشیدِ عالم‌تاب می‌سازد مرا
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تأثیر زیبایی معشوق بر روح و جان خود سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که چشم و موی معشوقش او را مست و بی‌تاب کرده و به حالت خلسه درآورده است. دوری از معشوق او را ناتمام و ناکامل می‌سازد و او را به یاد دوری از خورشید می‌اندازد. همچنین، او با ترکیبی از خوشحالی و اندوه، نشان می‌دهد که این احساسات او را به مرحله‌ای از آگاهی و زیبایی شناسی سوق می‌دهد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که انسان‌ها با یکدیگر در ارتباطند و درد و رنج می‌تواند به نوعی از زیبایی تبدیل شود که زندگی را معنادار می‌سازد.
هوش مصنوعی: چشمان او به قدری مسحورکننده است که گویی مرا به خواب می‌برد، اما در عین حال تماشای موی او باعث بی‌تابی من می‌شود.
هوش مصنوعی: زمانی که به زیبایی او خیره شدم، از خودم هیچ اثری نماند، مانند کتانی که با نور ماه در هم آمیخته می‌شود.
هوش مصنوعی: تا وقتی که از او دور هستم، به کمال نمی‌رسم. مانند ماه که با دوری از خورشید، به زیبایی و نور خود می‌رسد.
هوش مصنوعی: من از اینکه با آه‌های سرد و گریه‌های پرحرارت، بی‌پروایی این هوای سرد و آب می‌سازم، خوشحالم.
هوش مصنوعی: من به‌خلاف کودکان که از تنبیه و سختی‌ها می‌گریزند، با چالش‌های زندگی رو به رو می‌شوم و سختی‌ها، همچون تیغی که مرا شکل می‌دهد، شخصیت و وجود مرا می‌سازند.
هوش مصنوعی: در وجود من تغییر و تأثیری به اندازه آتش وجود ندارد، اما وقتی که زیبایی و لطافت گل را می‌بینم، احساسی همچون شبنم در من شکل می‌گیرد که مرا تازه و سرزنده می‌کند.
هوش مصنوعی: هر چند امروز از زیبایی‌ات سرم را پایین آورده‌ام و به من نمی‌نگری، اما مانند گردی که به دور افلاک می‌چرخد، بر من تأثیر می‌گذاری و عبادتگاهی برای من می‌سازی.
هوش مصنوعی: این روحیه آرام و دل‌نشینی که من در تنهایی‌ام تجربه کرده‌ام، باعث می‌شود که دل‌زده و نگران از همصحبتی با دوستان شوم.
هوش مصنوعی: افرادی که از خاک و رنج و سختی می‌آیند، مانند آینه‌ای هستند که یکدیگر را می‌درخشند. نوشیدن شراب تلخ و مورد تأثیر، بیشتر از شراب خالص برای من تأثیر دارد و مرا تغییر می‌دهد.
هوش مصنوعی: سرم را به خاک می‌گذارم، مانند سایه‌ای که زیر چرخ می‌ایستد، اگر خورشید عالم‌تاب وجودم را روشن کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چشم بستن شمع‌سان بی‌تاب می‌سازد مرا
ور به رخسارت گشایم آب می‌سازد مرا
آتش رخسار او نگذاشت در چشمم نمی
با وجود آنکه هردم آب می‌سازد مرا
صندل درد سرم، از درد می سامان مکن!
[...]
پرتو آن مه‌جبین بی‌تاب می‌سازد مرا
دیدن آن سیم‌تن سیماب می‌سازد مرا
طاق ابرویی که من زان کعبهٔ جان دیده‌ام
روی‌گردان آخر از محراب می‌سازد مرا
کی تواند داد کام من عقیق دلبران
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.