|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشت
چهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت
شد بناگوشت سفید و بخت خواب آلود تو
در چنین صبحی سر از بالین غفلت برنداشت
پایت از رفتار ماند و پایی ننهادی به راه
ریخت دندان و لبت زخم ندامت برنداشت
با وجود رعشه پیری، کف لرزان تو
از گریبان تعلق دست رغبت برنداشت
هر که در فصل بهاران دانه اشکی نریخت
وقت خرمن خوشه ای جز آه حسرت برنداشت
در چنین هنگامه ای صائب دل بی شرم تو
پشت بیدردی ز دیوار فراغت برنداشت
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف حالتی می‌پردازد که در آن فردی با بار وزین ناشی از طاعت و احساس خجالت، در زندگی خود غفلت کرده و بی‌عمل مانده است. او در بیداری از خواب غفلت هم از نکبت‌ها و پیری خود رنج می‌برد و نمی‌تواند به سمت تغییر و نشاط حرکت کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی در زمان جوانی و شکوفایی خود دانه‌ای اشک نریخته باشد، در زمان Harvest زندگی جز آه حسرت نصیبش نخواهد شد. در نهایت، او از درد و بی‌عملی دل شنونده را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بیان می‌کند که فرد باید از دیوار فراغت فراتر برود و به عمل بپردازد.
هوش مصنوعی: بدنت خم شده و نتوانستی بار责任 را بر دوش خود تحمل کنی، اما با این حال چهره بی‌شرمت هیچ نشانی از شرم و خجالت ندارد.
هوش مصنوعی: در چنین صبحی، نیکی و خوشبختی تو به خواب عمیقی رفته و از بی‌توجهی بیدار نمی‌شود.
هوش مصنوعی: به دلیل رفتار نادرستت، پا به راه نگذاری و از تصمیمات اشتباه خود پشیمان بودی، اما این پشیمانی هیچ تأثیری بر دندان‌ها و لب‌هایت نداشت که از زخم‌های آن کاسته شود.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه پیر شده‌ای و بدن تو لرزان است، اما دست تو از گریبان عشق و خواسته‌های قلبی‌ات کنار نمی‌رود.
هوش مصنوعی: هر کسی که در بهار، دانه‌ای از اشک نریخته باشد، در زمان برداشت محصولات، جز حسرت و آه، چیزی نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: در چنین زمانی، صائب، دل بی‌پرده‌ات نتوانست از دیوار بیدردی و دوری احساسات تو عبور کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.