پای رفتن از حریم او کجا دارد سپند؟
در تماشاگاه او پا در حنا دارد سپند
گر بر آرد عشق دود از خرمن ما گو برآر
چون خلیل از شعله باغ دلگشا دارد سپند
بیقراران را نظر بر منتهای مطلب است
تا در آتش نیست، آتش زیر پا دارد سپند
در حریم عشق عالمسوز خاموشی است باب
دور می گردد ز آتش تا صدا دارد سپند
بی محابا سینه بر دریای آتش می زند
در نظر حسن گلوسوز که را دارد سپند؟
جستن از دام گرهگیر تعین سهل نیست
خرده جان بهر آتش رو نما دارد سپند
بر لب ما مهر خاموشی زدن انصاف نیست
در بساط زندگانی یک نوا دارد سپند
سالها شد بستر و بالین ز آتش کرده ایم
اینقدر سامان خودداری کجا دارد سپند؟
پیش ما کز آتشین رویان جدا افتاده ایم
لذت آواز پای آشنا دارد سپند
اختیاری نیست صائب اضطراب ما زعشق
پیش آتش چون دل خود را بجا دارد سپند؟
تا نسوزد پاک، هیهات است صائب وا شود
عقده ای در دل کز این وحشت سرا دارد سپند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یک سویه عواطف عاشقانه و آتشین پرداخته و عشق را به آتش تشبیه میکند که انسان را به شدت درگیر خود میکند. او بیان میکند که در حریم عشق، دردی خاموش وجود دارد و کسانی که در آتش عشق گرفتارند، نمیتوانند از آن رهایی یابند. شاعر به بیتابی و بیقراری عاشقان اشاره میکند و میگوید که عشق قدرتی بینظیر دارد که حتی در سختترین شرایط هم نمیتوان از آن دل برید. او در نهایت به این نتیجه میرسد که این وابستگی و اضطراب ناشی از عشق قابل فرار نیست و هرچقدر هم انسان تلاش کند، بازهم در دام این احساس قوی گرفتار است.
هوش مصنوعی: به جایی که سپند (نماد عشق یا دیوانگی) میخواهد برود، هیچ راهی ندارد، زیرا در آنجا فقط به تماشای او پرداخته و در دلش غرق در عشق و زیبایی است.
هوش مصنوعی: اگر عشق از دل ما دودی بهپا کند، بگذار مانند خلیل (ابراهیم) از آتش برآید، که او در باغ دلنواز خدا شعلهای روشن دارد.
هوش مصنوعی: آرامشنیافتگان به نتیجه نهایی پیوند میزنند، ولی در حالی که در آتش عشق قرار دارند، خود را در آتش زیر پا میسوزانند.
هوش مصنوعی: در فضای عشق، سکوتی عمیق و سوزان وجود دارد. چون عشق زبانه میکشد، صدای شعلههای آتش را به گوش میآورد.
هوش مصنوعی: بیپروا و بدون نگرانی، شخصی دل به دریاهای آتش میزند و در نظر دوست، که مثل گل سوزان است، چه کسی میتواند با او مقابله کند؟
هوش مصنوعی: رهایی از چنگال قضا و تقدیر کار آسانی نیست. جان کوچک تو برای روشن کردن آتش، مانند چوبی است که در آتش میدرخشد.
هوش مصنوعی: نمیتوان به راحتی سکوت و خاموشی را در زندگی پذیرفت، زیرا زندگی همواره با آتش و شور و هیجان همراه است.
هوش مصنوعی: سالهاست که در دامی از آتش و مشکلات زندگی گرفتاریم، اما این همه تلاش برای حفظ آرامش و خودداری، در کجا میتواند به ما کمک کند؟
هوش مصنوعی: ما از آتشین رویان جدا شدهایم، اما لذت صدای پای دوستان آشنا برای ما خوشی و رضایت دارد.
هوش مصنوعی: اعصابی که از عشق داریم، به اختیار ما نیست. مانند سپند که در آتش قرار میگیرد، دل ما نیز در عشق در حال تلاطم و دلهره است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل پاک نسوزد، بعید است که صائب، دچار احساسات منفی و عقدهای شود که از این ترس و وحشت در وجودش زبانه میکشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.