|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به الزام پیاپی مدعی ملزم نمی گردد
اگر صد سال اندامش دهی آدم نمی گردد
دل معمور را سامان پیچ و تاب نمی باید
به قد خم کسی سر حلقه ماتم نمی گردد
چرا تصدیع بی حاصل دهم خار مغیلان را؟
نمازی دامنم از چشمه زمزم نمی گردد
به دریا کن دل ای ساقی و خم را در میان آور
سر ما گرم ازین پیمانه کم کم نمی گردد
چه چشمک می زنی ای سوزن عیسی به زخم من؟
رفو این دستگاه از رشته مریم نمی گردد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل، به بی‌نتیجه بودن تلاش‌های مکرر برای تغییر وضعیت‌های تثبیت شده اشاره می‌کند. او به محدودیت‌های انسانی و ناامیدی از بهبود اوضاع می‌پردازد و می‌گوید که دل‌های خسته و شکسته به سادگی بهبود نمی‌یابند. با استفاده از تمثیل‌ها، به دشواری‌های درمان زخم‌ها و ترمیم روابط اشاره کرده و از سوزن عیسی و رشته مریم برای بیان این مفهوم کمک می‌گیرد. در نهایت، شاعر از ساقی تقاضا می‌کند تا دل را به دریا بسپارد و با نوشیدن شراب، آرامش را بازیابد.
هوش مصنوعی: اگر کسی به اجبار و به صورت مداوم در حال ادعای چیزی باشد، این اجبار او را به واقعیت نمی‌رساند. حتی اگر صد سال هم به او فرصت بدهیم تا تغییر کند، در پایان همچنان به آن وضعیت اولیه‌اش باقی می‌ماند و به یک انسان واقعی تبدیل نمی‌شود.
هوش مصنوعی: دل شاد و آرام نیاز به پیچیدگی و دردسر ندارد و به خاطر غم و اندوه کسی تغییر نمی‌کند.
هوش مصنوعی: چرا باید به موضوعی بی‌فایده بپردازم که هیچ سودی ندارد؟ وقتی که دعا و نیایش من از پاکی و صفای واقعی برخوردار نیست.
هوش مصنوعی: ای ساقی، دل خود را به دریا بسپار و لیوان را در میان بگذار. سر ما از این پیمانه به آرامی گرم می‌شود و کم‌کم مست نخواهیم شد.
هوش مصنوعی: ای سوزن، چرا با بی‌تابی به زخم من نگاه می‌کنی؟ تعمیر این لباس به کمک رشته مریم ممکن نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
درشتی از مزاج سخت‌طینت کم نمی‌گردد
کنی چندان که نرم الماس را مرهم نمی‌گردد
به تن زینت‌پرستان را گر از هستی نمی‌باشد
سفالین کوزه زردار جام جم نمی‌گردد
ز اسباب جهان بگذر که گر عیسی است در گیتی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.