خوشا چشمی که بر روی عرقناکی نظر دارد
خوشا ابری که آب از چشمه خورشید بردارد
مشو ایمن زچشم شرمگین آن کمان ابرو
که چندین تیغ بی زنهار در زیر سپر دارد
نباشد دور از سیمین بران اسباب خودبینی
که صبح آیینه خورشید را در زیر سر دارد
چو بینم شیشه ای خالی زمی خونم به جوش آید
رگ ابری که بی آب است حکم نیشتر دارد
نگردد پرده چشم خدابین عالم ظاهر
که در آیینه، روی حرف طوطی با شکر دارد
مرا در پای خم برمی پرستی رشک می آید
که از فکر تو دستی چون سبو در زیر سر دارد
مده ره در حریم مغز خود زنهار نخوت را
کز این باد مخالف کشتی دولت خطر دارد
زپر گویی زبان موج بر خاشاک می غلطد
زلب بستن صدف مهر خموشی از گهر دارد
از ان پر گل بود دامان تر ابر بهاران را
که اشک بی شمار و خنده های مختصر دارد
مشو غافل ز احوال ضعیفان با فلک قدری
که گر از دیده سوزن فتد عیسی خطر دارد
چه باشد عالم فانی و عرض و طول آن صائب؟
همایی دولت روی زمین در زیر پا دارد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های طبیعی و انسانی اشاره می‌کند و به تماشای چشم‌هایی می‌پردازد که روی عرق و عاطفه نظاره می‌کنند. او به قدرت چشم و ابرو و تأثیر آن بر دیگران اشاره می‌کند و از آسیب‌های آن در دل می‌نویسد. همچنین، نمادهای مختلفی چون شیشه خالی و صبح آیینه خورشید به کار می‌برد تا از خالی بودن و سرگشتگی زندگی بگوید. در ادامه، شاعر بر اهمیت توجه به ضعیفان و خطرات ناشی از غفلت در دنیا تأکید می‌کند و در نهایت به فانی بودن دارایی‌های مادی و اهمیت معنوی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: چه خوب است چشمی که بر زیبایی و لطافت عطر می‌نگرد، و چه خوب است ابری که آب را از نور و روشنی خورشید می‌گیرد.
هوش مصنوعی: از نگاه شرمگین آن ابرو که همچون کمانی است، هرگز ایمن نباشید؛ چرا که این ابرو تیغ‌هایی پنهان و خطرناک دارد که ممکن است به راحتی به شما آسیب برسانند.
هوش مصنوعی: دوری از زیبایی و دلنشینی ممکن است باعث شود که آدم به خودکامگی و غرور دچار شود، اما کسی که صبح را با تابش آفتاب و زیبایی آیینه‌اش آغاز می‌کند، همیشه در کانون روشنی و وضوح قرار دارد.
هوش مصنوعی: وقتی شیشه‌ای خالی را می‌بینم، احساس می‌کنم خونم به جوش می‌آید، مثل رگ ابری که بی‌آب است و دردناک می‌شود.
هوش مصنوعی: در اینجا به این معنا اشاره شده است که چشم انسان نمی‌تواند ببینید که خدا چگونه و چه شکلی است. آنچه که ما به عنوان واقعیت می‌بینیم، تنها یک تصویر یا جلوه از عالم است و نمی‌تواند حقیقت را به درستی نشان دهد. در واقع، هر آنچه می‌بینیم، ممکن است اندکی از حقیقت را منعکس کند، اما کامل نیست.
هوش مصنوعی: وقتی که تو را در حال ناز و غم خواری می‌بینم، حس حسادت به من دست می‌دهد. زیرا تو نیز مانند سبویی که زیر سرش است، از اندیشه و محبت من بهره‌مند هستی.
هوش مصنوعی: احتیاط کن و خودت را مغرور نکن. این غرور و تکبر می‌تواند باعث شود که در مسیر زندگی با مشکلات و خطرات بیشتری روبرو شوی، مانند کشتی‌ای که در باد مخالف قرار دارد و ممکن است آسیب ببیند.
هوش مصنوعی: زبان موج بر روی خاشاک می‌غلتد و از لب بسته صدف، سکوتی پر از زیبایی و گوهر به وجود می‌آید.
هوش مصنوعی: دامان پرگل، نشان از زیبایی و سرسبزی بهار است، که همزمان با آن بارش باران، سرشار از اشک‌های بی‌شمار و لبخندهای کم‌رمق است.
هوش مصنوعی: از وضعیت ناتوانان غافل نشو، زیرا اگر حتی یک سوزن از دیده بیفتد، ممکن است عیسی (نجات‌دهنده) در خطر بیفتد.
هوش مصنوعی: عالم فانی و ابعاد آن چه اهمیتی دارند؟ موجودی که حتی یک همای شاهانه روی زمین دارد، ارزش و جایگاهش فوق‌العاده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از ان سرو از درختان سرفرازی بیشتر دارد
که با دست تهی صد بینوا را زیر پا دارد
به کیش مردم بیدار دل کفرست نومیدی
چراغ اینجا امید بازگشتن از شرر دارد
از ان جوش نشاط از سینه خم کم نمی گردد
[...]
اگر آیینه بر روی تو عرض مدعا دارد
ز دست صورتت زنجیر حیرانی به پا دارد
عصای قامت پیریست یاد سرو آزادت
چو من هر کس به یاد ابرویت قد دوتا دارد
ره عشق است از دل دست می‌باید تو را شستن
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.