|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
زشوق عالم بالا روان با تن نمی سازد
به پای کاروانی بوی پیراهن نمی سازد
زخواب آلودگی روح تو در جسم است پا برجا
که چون بیدار گردد پای با دامن نمی سازد
ترا دل مانده در قید تن از آلوده دامانی
وگرنه دانه چون شد پاک با خرمن نمی سازد
مدار از دولت دنیای دون چشم وفاداری
که خورشید سبک جولان به یک روزن نمی سازد
به تن جان گرامی در قیامت می کند رجعت
گسستن رشته را غافل ازین سوزن نمی سازد
زتن وحشت کند صائب چو دل گردید نورانی
که چون آیینه روشن گشت با گلخن نمی سازد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ ناهمخوانی و تضاد میان روح و جسم انسان است. شاعر به بیان این می‌پردازد که طبیعت عالی روحی، با قید و بندهای جسمانی سازگاری ندارد و دل می‌ماند در قید گناه و آلوده‌گی‌های دنیوی. در این مسیر، وفاداری به دنیا و جنبه‌های آن بی‌معنا می‌شود و انسان باید به سفر روحانی خود توجه کند تا بتواند به نورانیت برسد. در نهایت، صائب اشاره می‌کند که با نورانی شدن دل، ترس و وحشت از قید جسم به فراموشی سپرده می‌شود.
هوش مصنوعی: از عشق و شوق دنیای کوهستانی، روح به راحتی با بدن نمی‌تواند سازگار شود. مانند بوی پیراهنی که به پایی از کاروان نمی‌چسبد.
هوش مصنوعی: روحت در جسم تو همچون خواب است و این خواب باعث می‌شود که دلت در جا بزند. اما وقتی بیدار شوی، دیگر نمی‌توانی با دنیای پیرامونت سازگار شوی و از حالت آرامش بیرون می‌آیی.
هوش مصنوعی: دل تو هنوز درگیر جسم و دنیای مادی است به خاطر آلودگی و مشکلاتی که دارد. اما اگر دانه‌ای پاک و خالص باشد، دیگر با کاه و خرمن آغشته نمی‌شود.
هوش مصنوعی: چرخش و تغییرات دنیای ناچیز را نباید با چشم وفاداری نگاه کرد، زیرا مانند خورشید که نمی‌تواند به راحتی در یک روزن جا بگیرد، نمی‌توان به وفاداری و ثبات آن دل بست.
هوش مصنوعی: در قیامت، روح گرانبها به جسم بازمی‌گردد، اما کسی که در این راستا غافل است، مانند سوزنی که قادر به بافتن نیست، نمی‌تواند ارتباط را برقرار کند.
هوش مصنوعی: صائب وقتی دل نورانی و روشن می‌شود، دیگر از بدن وحشت نمی‌کند، زیرا همان‌طور که یک آیینه روشن به گلخن نمی‌ماند، دل نیز از آلودگی‌ها دور می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شب هجران او می با دماغ من نمی‌سازد
چراغ تیره‌روز عشق را روغن نمی‌سازد
به صحرا رفته‌ام لیکن قرارم نیست در یک‌جا
که پای هرزه‌گرد عشق با دامن نمی‌سازد
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.