خوشا افتاده ای کز خاک ره چالاک برخیزد
کند در خاک دشمن را و خود از خاک برخیزد
گناه ما غبار خاطر رحمت نمی گردد
فروغ مهر از دریای پرخون پاک برخیزد
مباد از نشأه می سرخ رویی می پرستی را
که در ایام بی برگی زپای تاک برخیزد
(چراغ دیده عشاق وقتی می شود روشن
که دود خط از ان رخسار آتشناک برخیزد)
ندارد اعتبار خاک، خون مشک در زلفش
به یک سودا درین بازار باد از خاک برخیزد
ندارد حاصلی جز قبض خاطر خاک اصفاهان
نباشد بسط در خاکی کز او تریاک برخیزد
مجو درک سخن از خام طبعان جهان صائب
که از خاکستر دل شعله ادراک برخیزد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تمجید از روح بلند و تلاش برای برخاستن از خاک و نابودی دشمنان می‌پردازد. او بر این باور است که گناه و ضعف‌های انسان، مانع از دریافت رحمت و نور الهی نمی‌شود. همچنین نسبت به می‌پرستی در زمان‌های سخت هشدار می‌دهد و معتقد است که عشق و زیبایی تنها هنگامی آشکار می‌شوند که عشق‌ورزان از مشکلات روحی خود عبور کنند. شاعر در انتها به ناامیدی از درک واقعیات از سوی انسان‌های ناتوان می‌پردازد و می‌گوید که تنها دل سوزان و پرآشوب خواهند توانست حقایق را دریابند.
هوش مصنوعی: خوشا به حال تو که از خاک و زمین با سرعت برمی‌خیزی و بر دشمن غلبه می‌کنی و خودت نیز دوباره از خاک بلند می‌شوی.
هوش مصنوعی: اشتباهات ما باعث نمی‌شود که رحمت و محبت خداوند کاهش یابد. عشق و نور الهی می‌تواند از عمق مشکلات و رنج‌ها نیز طلوع کند و ما را روشن کند.
هوش مصنوعی: مراقب باش که به خاطر زیبایی ظاهری کسی که در زمان بی‌ثمر و بی‌برگی خود را نشان می‌دهد، فریب نخوری.
هوش مصنوعی: وقتی که بخار و دودی از چهره محبوب آزاد شود، چشم و دل عاشقان شفاف و روشن می‌شود.
هوش مصنوعی: خاک ارزش خاصی ندارد، اما خون مشک که در زلفش است، به اندازه یک معامله در این بازار، با باد از خاک برمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: هیچ نتیجه‌ای جز ناراحتی و دل‌تنگی از خاک اصفهان به دست نمی‌آید و نمی‌توان در خاکی که از آن تریاک به دست می‌آید، آرامش پیدا کرد.
هوش مصنوعی: سخن گفتن با افراد بی‌تجربه و نادان در این دنیا فایده‌ای ندارد، چرا که شعله‌ور شدن فهم و درک نیازمند عمق احساس و تجربه واقعی است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
اگر از بزم می خوی کرده آن بی باک برخیزد
بهر جا رو نهد لب تشنه ای از خاک برخیزد
ز بالین همنشینم هر نفس غمناک برخیزد
نشیند غنچه و چون گل گریبان چاک برخیزد
پریشانی به خاک هرکس از روز ازل آمیخت
به محشر هم پریشان چون غبار از خاک برخیزد
به داغ رشک آن افتاده، همچون لاله می سوزم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.