عاشق آزرده و محزون و غمین می باید
صاحب گنج گهر تلخ جبین می باید
خیره چشمان هوس را ادبی در کارست
حسن بی قید ترا چین به جبین می باید
همچو خورشید به ذرات جهان گرم درآی
گر ترا روی زمین زیر نگین می باید
خشم ماری است که سر کوفته می باید داشت
حرص موری است که در زیر زمین می باید
هیچ کس منکر تحت الحنک واعظ نیست
اینقدر هست که چسبانتر ازین می باید
پاک کن از سخن پوچ دهان را صائب
لقمه کام صدف در ثمین می باید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به دلتنگی و درد عاشقانه خود اشاره میکند و میگوید که عشق نیازمند ویژگیها و حالات خاصی است. او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره میکند و تأکید میکند که این زیبایی باید در چهرهاش نمایان شود. همچنین، شاعر به خشم و حرص انسانی میپردازد و به نوعی به دروغین بودن ظاهر در برابر حقیقت اشاره میکند. در انتها، او از لزوم پاک شدن از گفتارهای بیمحتوا و رسیدن به حقایق عمیقتر سخن میگوید.
هوش مصنوعی: عاشق باید کسی باشد که در دلش درد و غم وجود دارد و همچنین باید انسانی باشد که ارزش و زیبایی نهفتهای در درونش داشته باشد.
هوش مصنوعی: چشمان پر از هوس نیازمند ادبیات و زیبایی هستند، و برای تو که زیباییات از قید و بند آزاد است، باید خط زیبایی بر پیشانیات ترسیم کرد.
هوش مصنوعی: همچون خورشید، باید به ذرات جهان گرما ببخشی. اگر بخواهی در زمین با ارزش و مهم باشی، باید به دیگران نیکی کنی و گرما و عشق منتشر کنی.
هوش مصنوعی: خشم مانند ماری است که به شدت خطرناک است و باید مراقب آن بود. همچنین، حرص و طمع شبیه به مورچهای است که در زیر زمین به دنبال چیزی است و انسان باید به این موضوع دقت کند.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند وجود واعظ را انکار کند، اما باید گفت که جذب کنندهتر از این نوع سخن گفتن باید وجود داشته باشد.
هوش مصنوعی: در کلام خود از گفتار بیهوده بپرهیز و سعی کن که از دستاوردهای با ارزش و مهم بهرهمند شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گفتمش دل ز غمت زار و حزین میباید
گفت آری سخن اینست چنین میباید
گفتمش چشم تو در گوشه ابرو چه خوشست
گفت پاکیزهنظر گوشهنشین میباید
گفتمش بهر چه از من بربودی دل و دین
[...]
سرو بستان حیا غنچه جبین می باید
نرگس باغ ادب پرده نشین می باید
شوخ چشمی که به صیادی دل می آید
نگهش در پس مژگان به کمین می باید
چشم مخمور و نگه سرخوش و لبها میگون
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.