|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ز می مرا تب لرز خمار می‌گیرد
ز صیقل آینه من غبار می‌گیرد
من اعتبار ز هرکس گرفتمی زین پیش
کنون ز من همه کس اعتبار می‌گیرد
ندیده است سیه‌مستی مرا خورشید
همیشه صبح مرا در خمار می‌گیرد
بنفشه می‌دمد از یاسمین اندامت
اگر نسیم ترا در کنار می‌گیرد
اگر سپند به من جای خویش ننماید
به بزم او که مرا در شمار می‌گیرد؟
چرا ز خصم کشم انتقام خود صائب؟
چو انتقام مرا روزگار می‌گیرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساسات عمیق خویش پرداخته و از تاثیری که می و خمار بر او می‌گذارد، سخن می‌گوید. او به تغییرات درونش اشاره میکند و می‌گوید که دیگران از او اعتبار می‌گیرند، در حالی که خود به نوعی در حالت خمار و مستی به سر می‌برد. گل‌ها و نسیم‌ها به زیبایی معشوق اشاره دارند و او از آنها به عنوان نمادهای عشق و زیبایی یاد میکند. در انتها، شاعر از انتقام و تأثیرات روزگار بر خود صحبت میکند و به ناامیدی از گرفتن انتقام از خصم اشاره می‌نماید.
هوش مصنوعی: از نوشیدنی، حالت و سرخوشی عجیبی به من دست می‌دهد و از تمیزی آیینه‌ام، گرد و غبار جمع می‌شود.
هوش مصنوعی: من از هر کسی تا کنون اعتبار و حرمت گرفتم، اما حالا همه افراد از من اعتبار می‌خواهند.
هوش مصنوعی: خورشید هر روز صبح به آسمان می‌آید، اما من هنوز از حالتی مغموم و غمگین خارج نشده‌ام. گویی هیچ‌کس به اندوه من توجه نمی‌کند و من همچنان در حالتی خمار و افسرده مانده‌ام.
هوش مصنوعی: اگر نسیم به تو می‌خورد، بوی بنفشه و یاسمین از وجود تو به مشام می‌رسد.
هوش مصنوعی: اگر عنصر مقدس نمی‌تواند جایگاه واقعی‌ام را به من نشان دهد، پس چرا در جشن او که مرا جزء مهمانانش به حساب می‌آورد، حضور پیدا کنم؟
هوش مصنوعی: چرا از دشمن خود انتقام بگیرم، وقتی که خود زندگی روزی از من انتقام می‌گیرد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دلم که حلقه ی گیسوی یار می گیرد
درون حلقه نشستست و مار می گیرد
بهر کجا که روم آب دیده می بینم
که دامن من شوریده کار می گیرد
نگار تا ز من خسته دل کنار گرفت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.