|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
به درد هر که برآید دوا نمی خواهد
اگر ز پای درآید عصا نمی خواهد
همیشه در دل تنگم شکستگان فرشند
زمین مسجد من بوریا نمی خواهد
برآر تیغ وبکش این سیه درونان را
که خون لاله کسی از صبا نمی خواهد
مرو ز مصلحت خاک راه او بیرون
زیان چشم کسی توتیا نمی خواهد
گذاشتم به خدا کار خویش را صائب
سفینه ام مدد از ناخدا نمی خواهد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات و تفکرات خود درباره درد و درمان می‌پردازد. او می‌گوید که دردهایی که به دل انسان نزدیک هستند، نیازی به درمان ندارند. در دل او افرادی ناکام و شکست‌خورده جای دارند و زمین، دیگر نیازی به هیچ آذینی ندارد. او از خویش می‌خواهد که علیه کسانی که به سیاهی دچارند عمل کند چرا که خون لاله‌ای از نسیم برنمی‌خیزد. همچنین، شاعر بر این باور است که در مسیر مصلحت، دیگران نباید از حرکت به سمت حقیقت باز بمانند. او در پایان می‌افزاید که سرنوشت خودش را به خدا سپرده و نیازی به کمک دیگران ندارد.
هوش مصنوعی: هر کسی که به دردش راهی پیدا شود، نیازی به درمان ندارد. اگر کسی از پای در آید، نیازی به عصا نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: در دل من همیشه افرادی وجود دارند که دچار شکست و ناکامی شده‌اند و به همین خاطر، جایی برای عبادت من پیدا نمی‌شود؛ چرا که به فرش و بستر خاصی نیازی ندارم.
هوش مصنوعی: تیغ را بکش و بر این دل‌های تاریک وارد عمل شو، زیرا کسی از نسیم صبح خون لاله‌ها را نخواسته است.
هوش مصنوعی: از راه درست و مصلحت خود خارج نشو، زیرا سودی در آن نیست و نظر کسی به توتیای چشم نیازی ندارد.
هوش مصنوعی: به خدایی که به او اعتماد دارم، سپردم کارهایم را. دیگر نیازی به کمک ناخدای کشتی‌ام ندارم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بیا که دل ز تو غیر از جفا نمی خواهد
سپند از آتش مهر و وفا نمی خواهد
چو من ببرم در آیم برای جا دادن
تو برمخیز که پروانه جا نمی خواهد
بدام حادثه افتاده را ز عقل چه سود
[...]
صفای وقت جهان چون به ما نمی خواهد
که زشت آینهٔ باصفا نمی خواهد
شکست توبه خوش آمد مرا که رو زردی
نمی کشد ز کس و مومیا نمی خواهد
بیا به کشتی بحر فنانشین و برو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.