|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد
این شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
هرگز چو زلف ماتمیان دست روزگار
سررشته امید مرا شانه ای نکرد
سالک به تازیانه شوق از جهان گذشت
این سیل التفات به ویرانه ای نکرد
با دل گذار کار زبان را که در مصاف
صد تیغ کار حمله مردانه ای است
فانوس چون کفن نشود بر فروغ شمع
هرگز رعایت دل پروانه ای نکرد
هرچند لاله چشم وچراغ بهار بود
عمرش وفا به خوردن پیمانه ای نکرد
در موسم چنین دل نادردمندما
صائب هوای گوشه میخانه ای نکرد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از غم و تنهایی خود می‌گوید و به ناتوانی دل در تأثیرگذاری بر زندگی اشاره می‌کند. او به یاد می‌آورد که عشق و شوق نتوانسته‌اند او را از ویرانی و درد دور کنند. همچنین به عمر کوتاه لاله و چراغ بهار اشاره می‌کند و عدم وفای زمان را نکوهش می‌کند. در نهایت، شاعر می‌گوید که به رغم تمنا و آرزوها، هیچگاه به گوشه‌ای از میخانه نرفته و از دلخوشی‌های آن بهره‌مند نشده است.
هوش مصنوعی: دل به شدت داغ و غمگین شده، اما در عین حال هیچ تلاشی برای تغییر وضعیتش نکرد. این شمعی که در کنار ماست، خاموش شده و حتی یک بار هم برای اندوهش اشکی نریخته است.
هوش مصنوعی: هرگز روزگار به من کمکی نکرد و امیدم را مانند زلف‌های پریشان نچید، بلکه همیشه در درد و اندوه باقی ماندم.
هوش مصنوعی: سالک با شوق و انگیزه ای قوی از دنیا عبور کرد و هیچ توجهی به ویرانه و خرابی‌ها نداشت.
هوش مصنوعی: بهتر است به احساسات و عواطف خود توجه کنیم، زیرا در مواجهه با چالش‌ها و سختی‌ها، باید به قدرت و حکمت خود ایمان داشته باشیم.
هوش مصنوعی: فانوس هرگز به اندازه‌ی تابش شمع نمی‌سوزد و همیشه برای دل پروانه‌ای ارزش قائل نمی‌شود.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه لاله‌ی چشمش زیبا و مانند چراغ بهار بود، اما عمر او به اندازه‌ای نبود که حتی یک پیمانه شراب بنوشد.
هوش مصنوعی: در چنین زمانی، دل نگران و بی‌قرار من، به فکر و اشتیاق یک گوشه از میخانه نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.