جمعی که دل به طره طرار بسته اند
اول کمر به رشته زنار بسته اند
در بحر تلخ آب گهر نوش می کنند
جمعی که چون صدف لب گفتار بسته اند
با خواب امن صلح کن از نعمت جهان
کاین در به روی دولت بیدار بسته اند
در بسته باغ خلد ازان عاشقان بود
کز درد وداغ خود لب اظهاربسته اند
از پرده های برگ شود بیش بوی گل
بیهوده پرده بر رخ اسرار بسته اند
در فکر کوچ باش کز این باغ پر فریب
پیش از شکوفه گرمروان بار بسته اند
از دامن تر تو و همصحبتان توست
آیینه های چرخ که زنگار بسته اند
بازیچه نسیم خزانند لاله ها
دامن اگر به دامن کهسار بسته اند
خاکی نهاد باش که در رهگذار سیل
بسیار سد ز پستی دیوار بسته اند
هیزم برای سوختن خود کنند جمع
این غنچه ها که دل به خس وخار بسته اند
زان است دین ضعیف که فرماندهان شرع
عمامه های خویش به پروار بسته اند
تن در مده به ظلم که از زلف دلبران
زنجیرعدل بهر همین کار بسته اند
صد پیرهن ز تیغ برهنه است تندتر
این مرهمی که بر دل افگار بسته اند
صائب جماعتی که به معنی رسیده اند
از حرف نیک وبد لب اظهاربسته اند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر به نقد وضعیت اجتماعی و روحی افراد می‌پردازد که در دام ظواهر و زرق و برق‌های دنیوی گرفتار آمده‌اند. او از جمعی می‌گوید که با دل بستن به زیبایی‌های ظاهری و زندگی مادی، از معنا و حقیقت دور شده‌اند. افراد در این شعر به آسیب‌هایی اشاره می‌کنند که به سبب خاموشی و عدم بیان احساسات و دردهای درونی خود، متحمل می‌شوند. همچنین، شاعر هشدار می‌دهد که در این باغ فریبنده، پیش از آنکه به باروری برسند، باید از وابستگی‌های بی‌ثمر رها شوند و به حقیقت نزدیک‌تر شوند. در نهایت، او از افرادی سخن می‌گوید که به‌جای اصلاح خود، در انتظار نتیجه‌ای از دنیا هستند و این رفتارها را نشانه‌ای از ضعف دین و اندیشه می‌داند.
هوش مصنوعی: گروهی که دلشان به زیبایی و زلف معشوق گره خورده، در ابتدا به بند و زنجیری که بر کمرشان بسته شده توجه کرده‌اند.
هوش مصنوعی: در میان دریای تلخ، گروهی هستند که مانند صدف، از صحبت کردن خودداری کرده‌اند، اما از جواهرات گرانبها بهره‌مند می‌شوند.
هوش مصنوعی: با آرامش خاطر و آسایش زندگی کن، چرا که این جهان پر از نعمت است و درهای خوشبختی به روی تو گشوده است.
هوش مصنوعی: در باغ بهشتی، در فقط بخاطر عاشقانی بسته است که به خاطر درد و ناراحتی‌های خود، از ابراز احساساتشان امتناع کرده‌اند.
هوش مصنوعی: بیش از آنکه بوی گل از میان برگ‌ها به مشام برسد، پرده‌ها اسرار را به خوبی پوشانده‌اند و بیهوده است.
هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که قبل از رسیدن به روزهای خوش و شکوفایی، باید از این باغ دلفریب که ممکن است فریبنده باشد، کوچ کنی و بار و بنه‌ات را آماده کنی.
هوش مصنوعی: آیینه‌های آسمان که به خاطر غبار و کدورت‌هایی که دارند، از دامن تو و دوستانت صفا و روشنی می‌گیرند.
هوش مصنوعی: لاله‌ها وقتی به دامن کوهستان چسبیده‌اند، در واقع در بازی نسیم پاییزی قرار دارند و مانند یک بازیچه به نظر می‌رسند.
هوش مصنوعی: در مسیرها، خاکی گذاشته شده است که برای جلوگیری از ریزش و آسیب‌دیدگی، دیوارهای زیادی را از پایین به بالا ساخته‌اند.
هوش مصنوعی: این غنچه‌ها که به چیزهای بی‌ارزش دل بسته‌اند، خود را برای سوختن و نابود شدن آماده کرده‌اند.
هوش مصنوعی: این بیان به این معنی است که دین زمانی به ضعف دچار می‌شود که رهبران و علمای آن، اصول و موازین شرع را نادیده گرفته و از آن دور شوند. به عبارتی، اگر دست‌اندرکاران دین از وظایف و مسئولیت‌های خود فاصله بگیرند، اساس دین تضعیف می‌شود.
هوش مصنوعی: بدن خود را به ظلم نسپار، زیرا به خاطر زیبایی و دلربایی محبوبان، زنجیر عدالت به همین منظور ایجاد کرده‌اند.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که زخم‌ها و دردهای دل، به مراتب بیشتر از آسیب‌های ظاهری هستند. هرچند ممکن است آسیب‌های جسمی محسوس و قابل مشاهده باشند، اما درمان دردهای عاطفی و احساسی که بر دل انسان تأثیر می‌گذارد، کار بسیار دشواری است.
هوش مصنوعی: افرادی که به درک عمیقی از زندگی رسیده‌اند، دیگر به سخنان خوب و بد اهمیتی نمی‌دهند و زبانشان را در این زمینه بسته‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.