مردان ز جان خویش نه آسان گذشته اند
خون خورده اند تا ز سر جان گذشته اند
گردیده است آب دل رهروان عشق
تا از پل شکسته امکان گذشته اند
فردای باز خواست چه آسوده خاطرند
امروز آن کسان که ز سامان گذشته اند
از صدر تا رسند بزرگان به آستان
از عالم آستانه نشینان گذشته اند
پروانه حلاوت افکار صائبند
آن طوطیان که از شکرستان گذشته اند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به فداکاری و گذشت مردان عاشق اشاره میکند که برای رسیدن به عشق و آرمانهای خود از جان میگذرند. او به دشواریها و رنجهایی که این رهروان عشق متحمل میشوند، پرداخته و میگوید که دل آنان به آب تبدیل شده و این معبر سخت را پیمودهاند. همچنین به یادآوری سرنوشت افراد بزرگ میپردازد که برای رسیدن به مقام و عظمت از آسانیها فاصله گرفتهاند. در نهایت، شاعر به حلاوت افکار و لطافت طوطیانی اشاره دارد که در جستجوی شیرینی و زیباییها از شکرستان گذشتهاند.
هوش مصنوعی: مردان واقعی به سادگی از جان خود نمیگذرند؛ آنها برای دستیابی به هدفهای بزرگ، خون و رنج زیادی را تحمل کردهاند و حتی تا مرز جان خود پیش رفتهاند.
هوش مصنوعی: آب دل عاشقان به قدری جاری شده که توانستهاند از پل شکسته عبور کنند.
هوش مصنوعی: افرادی که در گذشته به کارهای خود سامان دادهاند، امروز با خیال راحت و آرامش به آینده نگاه میکنند، زیرا میدانند در روز محاسبه و بازخواست چه هیچ دغدغهای نخواهند داشت.
هوش مصنوعی: بزرگان از جایگاههای بلند به درگاه عشق و معرفت میرسند و کسانی که در این مسیر هستند، از مراحل بالاتر دنیا گذشتهاند.
هوش مصنوعی: پروانهها نماد خوشی و زیبایی افکار هستند، همانطور که طوطیها که از مکانهای شیرین و خوشمزه عبور کردهاند، نشانهای از لذت و خوشحالیاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههای دیگر
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.