|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کند
بی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند
ای عشق غافلی که جدا از حضور تو
آسودگی چه با من بیچاره می‌کند
از زخم خار نیست غمی تازه روی را
گل نوشخند با دل صد پاره می‌کند
دل ساده کن ز نقش که نظاره کتاب
خاک سیه به کاسه نظاره می‌کند
آرام زیر چرخ مجو کاین طمع ترا
از شهربند عافیت آواره می‌کند
دندانه گشت و در دل سخت تو ره نیافت
آهی که رخنه در جگر خاره می‌کند
سیر شرر به سوخته صائب نکرده است
با مردم آنچه گردش سیّاره می‌کند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تأثیرات عاطفی عشق و جدایی می‌پردازد و حس بی‌قراری و آوارگی را به تصویر می‌کشد. او بیان می‌کند که عشق غافل از حضورش، آرامش را از او می‌گیرد و دلش را تحت فشار قرار می‌دهد. با اشاره به زخم‌ها و دردهای درونی، شاعر به زیبایی و ناپایداری زندگی و تماشای بی‌اثر لحظات اشاره می‌کند. همچنین، او تأکید می‌کند که تلاش برای یافتن آرامش از سختی‌ها تنها به بی‌قراری بیشتر منجر می‌شود. در نهایت، شاعر به ناکامی در ارتباطات عاطفی و تأثیر منفی زمان بر زندگی اشاره می‌کند.
هوش مصنوعی: این بیت نشان می‌دهد که حرکات و رفتارهای نوزاد در گهواره، دل آدمی را که دچار بی‌تابی و دلتنگی است، تحت تأثیر قرار می‌دهد و باعث می‌شود احساسات و یادها در او زنده شوند. نوزاد به نوعی نماد innocence و شادابی است که می‌تواند در دل غمگین و سرگردان، حسرت و longing ایجاد کند.
هوش مصنوعی: ای عشق! تو غافل هستی و نمی‌دانی که جدایی از تو تا چه اندازه مرا رنج می‌دهد و آرامش را از من می‌گیرد.
هوش مصنوعی: زخم‌ها و دردهای زندگی باعث ناراحتی نمی‌شوند، بلکه زیبایی و شادی مانند گلی که از دل هزار پاره می‌روید، می‌تواند روح را شاد کند.
هوش مصنوعی: دل خود را از تصورات و نقش‌های مختلف پاک کن، زیرا که نگهداری از روح خاکی و سیاه (نیازهای دنیوی) تنها به چشم یک کاسه نگاه می‌کند و ارزش واقعی را نمی‌بیند.
هوش مصنوعی: به آرامی در زندگی نگرش کن، زیرا طمع و آرزوهای بی‌جا ممکن است تو را از امنیت و آرامش کنونی‌ات دور کند و به بی‌سرنوشتی برساند.
هوش مصنوعی: دندانه (یا دندان) به سختی و تیز شدن اشاره دارد و در دل تو به معنای درون توست. این عبارت به توصیف احساسی عمیق و دردناک می‌پردازد که به خاطر یک مشکل یا غم در دل انسان ایجاد می‌شود. آوایی که از دل برمی‌خیزد مانند نفسی است که در دل شکاف ایجاد می‌کند و به تدریج فشار و ناراحتی را بیشتر می‌کند. در نهایت، این احساس ناامیدی و تلخی به شکلی عمیق در وجود انسان نفوذ می‌کند.
هوش مصنوعی: آتش سوزان به افرادی که در آتش سوخته‌اند، هیچ توجهی ندارد و مانند چرخش سیارات، کارهایش را بی‌اعتنا به دیگران انجام می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکس که چشم مست تو نظاره می‌کند
مژگان به صد سنان جگرش پاره می‌کند
جایی که صدهزار سر افتاده هر طرف
در آن میان که زخم مرا چاره می‌کند؟
رحمی بکن به مردم عالم که هرکه هست
[...]
این دل که دوستی به تو خون خواره می‌کند
خصمی به خود نه ، با من بیچاره می‌کند
بد خوییت به آخر دیدن گذاشته است
حالا نظر به خوبی رخساره می‌کند
این صید بی ملاحظه غافل از کمند
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.