چون مه روی تو از حجاب برآید
از طرف مغرب آفتاب برآید
جان ز تن تیره با شتاب برآید
برق به تعجیل از سحاب برآید
در جگر اهل عشق آه نباشد
دود محال است ازین کباب برآید
شرم محبت همان کشیده عنان است
حسن اگر از پرده حجاب برآید
آب نیارد زدن بر آتش بلبل
نکهت گل گرچه ازگلاب برآید
صبح امیدست در سیاهی شبها
موی سفید از ته خضاب برآید
پرده شرم آبروی حسن فزاید
ماه ازین ابرآفتاب برآید
حرص تسلی به جمع مال نگردد
تشنه همان تشنه از سراب برآید
بس که خورددل زرشک گوهر اشکم
در ز صدف پوچ چون حباب برآید
مرده شود زنده گر به نوحه ماتم
بخت به فریادهم ز خواب برآید
کشتی نوح است ناامیدز ساحل
سالم ازین بحرچون حباب برآید
عقل نگردد حریف عشق زبردست
کبک محال است با عقاب برآید
هست سر وکاراوبه سلسله مویان
چون دل صائب ز پیچ وتاب برآید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و می‌گوید که وقتی چهره او از حجاب برداشته شود، طراوت و روشنی همچون آفتاب بر زندگی عاشقان می‌تابد. عاشقانی که در غم عشق به دردی خاص گرفتارند، در جستجوی نیکویی او هستند و این جستجو در آنها اشتیاق ایجاد می‌کند. او به نحوه‌ای زیبایی عشق را می‌ستاید و می‌گوید که شرم عشق در واقع معطوف به احترام به معشوق است. همچنین می‌افزاید که عشق واقعی فراتر از عقل و محاسبات است و در آنجا که زندگی ممکن است دچار یأس و ناامیدی شود، عشق می‌تواند بخت را به زندگی بازگرداند. شاعر در انتهای شعر به پیچیدگی‌های دل و احساسات عاشقانه اشاره می‌کند که هر کدام داستانی خاص برای خود دارند.
هوش مصنوعی: زمانی که چهره زیبای تو از پشت پرده‌ها نمایان شود، مانند آفتابی که از سمت مغرب طلوع می‌کند، درخشان و پرنور خواهد بود.
هوش مصنوعی: روح انسان با سرعت از بدن تاریکش جدا می‌شود، همان‌طور که برق به‌سرعت از ابرها می‌جهد.
هوش مصنوعی: در وجود عاشقان، هیچ گونه غم و اندوهی وجود ندارد. غیر ممکن است که از این آتش عشق، دودی بلند شود.
هوش مصنوعی: شرم محبت مانند کنترل نفس است، اگر زیبایی از پشت پرده بیرون بیاید، زیبایی بیشتری را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: آب نمی‌تواند بر آتش بلبل تأثیر بگذارد، حتی اگر بوی گل از گلاب بلند شود.
هوش مصنوعی: صبح نماد امید و روشنی است که در دل تاریکی شبها پنهان شده است. موی سفید که از رنگ سیاه به رنگ خضاب درآمده، نشانه‌ای از گذر زمان و تجربه است، که در نهایت می‌تواند به بروز امید و روشنایی منجر شود.
هوش مصنوعی: حیا و زیبایی باعث می‌شود که ماه از پشت ابرها بیرون بیاید و درخششش بیشتر شود.
هوش مصنوعی: حرص و ولع به جمع کردن ثروت هیچ‌گاه انسان را به آرامش نمی‌رساند؛ شخص صرفاً تشنه باقی می‌ماند و مانند کسی که از سراب آب می‌نوشد، همچنان به دنبال مايه‌ی زندگی است.
هوش مصنوعی: به خاطر مقدار زیاد غم و اندوهی که دارم، اشکم به اندازه‌ای ارزشمند و گرانبهاست که به محض خارج شدن از قلبم، مانند حبابی از درون یک صدف بی‌ارزش به بیرون می‌آید.
هوش مصنوعی: اگر کسی در نوحه و ماتم زنده شود، بخت او به فریاد خواهد آمد و از خواب بیدار خواهد شد.
هوش مصنوعی: کشتی نوح نمادی از امیدواری است؛ اگرچه در این دریای پرخطر و طوفانی، به نظر می‌رسد که به سادگی نمی‌توان به ساحل امن رسید، اما روزی برمی‌خیزد و از میان این مشکلات به سلامت عبور می‌کند، دقیقاً همچون حبابی که از آب برمی‌خیزد.
هوش مصنوعی: عقل نمی‌تواند هم‌پایه و هم‌تراز عشق باشد، مانند این که کبک هرگز نمی‌تواند با عقاب پرواز کند.
هوش مصنوعی: در اینجا به ارتباط و تاثیرات عمیق پیوندها و محبت‌ها اشاره شده است. وقتی که دل انسان به تپش و حرکت در می‌آید، مانند موهای بافته شده، دچار پیچ و تاب می‌شود. این به معنای آن است که احساسات و ارتباطات انسانی می‌توانند زندگی را پیچیده و پر از جذابیت کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آهِ ندامت ز شیخ وشاب بر آید
آری چندان که آفتاب بر آید
عشق دمی در دمد به صورِ محبّت
بو که سرِ خفتگان ز خواب برآید
از جگرِ منتظر نوایرِ حسرت
[...]
فتنه چشم تو چون ز خواب برآید
از طرف مغرب آفتاب برآید
دست دعای ملک دود ز دو جانب
چون به بغل خانه رکاب برآید
ماه شب چارده ستاره روزست
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.