دل راز سینه درنظر دلستان برآر
آیینه پیش یوسف از آیینه دان برآر
کار غیور عشق شراکت پذیر نیست
دل رابه نقد ازهمه کار جهان برآر
مگذار رنگ جسم پذیرد روان پاک
این مغز رابه نرمی ازین استخوان برآر
با برق همرکاب بودجلوه بهار
خود را به زخم خار درین گلستان برآر
آزادگی و بی ثمری کن شعار خویش
دامان خود چو سرو ز دست خزان برآر
گلزار خود ز سبزه بیگانه پاک کن
آنگاه درملامت مردم زبان برآر
در شوره زار تخم نکویی ثمر دهد
چون دوستان مراد دل دشمنان برآر
در بند خارزار علایق چه مانده ای؟
دستی به جمع کردن دامان جان برآر
چون پای قطع راه نداری ز کاهلی
خاری به دست از قدم رهروان برآر
شاید دچار دامن اهل دلی شوی
چون آفتاب دست به گرد جهان برآر
صائب حریف سیل حوادث نمی شوی
مردانه رخت خویش ازین خاکدان برآر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان دل‌تنگی و عشق می‌پردازد و از معشوق می‌خواهد که راز دلش را آشکار کند. او تأکید می‌کند که عشق واقعی شراکت‌پذیر نیست و دل را باید از دنیاداری‌ها دور نگه داشت. شاعر از ضرورت آزادگی و رهایی از آسیب‌ها و قیود دنیوی سخن می‌گوید و بر پاکی روح از زوائد و تعلقات تأکید می‌کند. او به تصویرسازی از چالش‌ها و حساسیت‌هایی پرداخته و در نهایت از مخاطب می‌خواهد تا با اقدام و اراده، بر سختی‌ها غلبه کند و به زندگی معنایی دهد.
هوش مصنوعی: دل، رازهایش را در برابر چهره معشوقه فاش کن و همچون آینه‌ای که جلو یوسف قرار دارد، خود را نمایش بده.
هوش مصنوعی: عشق از آن دسته احساسات نیست که بتوان آن را بین افراد تقسیم کرد. برای عشق واقعی، باید دل را از هر چیزی که در جهان هست خالی کرد و تمام توجه را به آن معطوف کرد.
هوش مصنوعی: اجازه نده که بدن، روح پاکت را تحت تاثیر قرار دهد. این ذهن را از این استخوان به آرامی آزاد کن.
هوش مصنوعی: در این گلستان، جلوه زیبای بهار با زندگانی زودگذر همراه است و به رغم تیرگی‌ها و زخم‌های زندگی، می‌توان زیبایی‌ها را مشاهده کرد.
هوش مصنوعی: شعار زندگی‌ات را آزادگی و بی‌ثمر بودن قرار بده و همچون درخت سروی که در پاییز از دست برگ‌هایش رها می‌شود، دامانت را پاک کن.
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانی دیگران را سرزنش کنی، ابتدا باید فضای خودت را از چیزهای ناخواسته و مزاحم پاک کنی. بعد از آن می‌توانی بر روی رفتار و سخن دیگران انتقاد کنی.
هوش مصنوعی: در بیابان خالی، بذر نیکی می‌تواند ثمر بدهد، همان‌طور که دوستان می‌توانند خواسته‌های دل دشمنان را برآورده کنند.
هوش مصنوعی: در میان چنگ و دلبستگی‌ها چه چیزی از تو باقی مانده است؟ باید تلاش کنی و خودت را سامان دهی و از دغدغه‌ها رها شوی.
هوش مصنوعی: اگر نمی‌تونی راه را ادامه بدهی به خاطر تنبلی، پس حواست باشد که خاری را از پا بر داری تا مانع پیشرفت دیگران نشوی.
هوش مصنوعی: شاید به عشق و محبت اهل دل گرفتار شوی، همان‌طور که آفتاب به دور و برش روشنایی می‌بخشد.
هوش مصنوعی: نمی‌توانی در برابر طوفان‌های زندگی مدافع باشی، بنابراین با شجاعت از این دنیای فانی دست بکش.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.