|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
می زدم با یاد ابرویش شراب ناب خوش
داشتم وقت خوشی امشب درآن محراب خوش
درخمار باده آب سرد، آب زندگی است
توبه تا کردم زمی دیگر نخوردم آب خوش
بیدلان را حیرت بسمل کند تلقین که نیست
غیر زیر سایه تیغ شهادت خواب خوش
می کند روشن دل تاریک را موی سفید
بهره مانیست غیر از خواب ازین مهتاب خوش
زان مه شبگرد تاصائب جدا افتاده ام
می کند کار نمک در دیده ام مهتاب خوش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل به یاد ابروی محبوب و لذتی که از آن می‌برد، در حال نوشیدن شراب است و این شب را خوش می‌داند. او با اشاره به تأثیر باده بر زندگی، از تأملات و شکست‌ها در برابر دنیا صحبت می‌کند و به آرامش خواب خوش اشاره می‌کند که تحت سایه تیغ شهادت برای بیدلان ممکن است. موی سفید به روشنایی دل تاریک اشاره دارد و شاعر از درخشش مهتاب و تاثیر آن بر چشمانش می‌گوید، که نشانه‌ای از اندوه و شوق توامان است. در پایان، شاعر از جدایی‌اش از ستاره‌های آسمان و تأثیر آن بر احوالش سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: در حال نوشیدن شراب بودم و به یاد ابروی او بودم. لحظه‌های خوشی را در این شب در آن مکان مقدس تجربه می‌کردم.
هوش مصنوعی: در حالتی که تحت تأثیر شراب هستم، آب سرد و زندگی‌بخش را تجربه می‌کنم. اما زمانی که توبه کردم و دیگر از میخوارگی دور شدم، دیگر هیچ وقت از آب خوش طعم ننوشیدم.
هوش مصنوعی: بیدلان را حیرت می‌گیرد وقتی می‌گویند که در سایه شمشیر شهادت، خواب خوشی وجود ندارد.
هوش مصنوعی: موهای سفید می‌توانند دل تیره را روشنی بخشند، اما این نور جز خواب و آرامش در زیر این ماه زیبا چیزی نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: من از آن ماه شبگرد جدا افتاده‌ام و غم و اندوهی که به دلم نشسته، مانند نمک در چشمم است. آن ماه تابان که خوش جلوه می‌کند، حالا برای من درد و سختی آورده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش ما بودیم و جام باده و مهتاب خوش
وان پسر مهمان و عشرت را همه اسباب خوش
سوی لب می برد جام وانگبین می گشت می
بس که می را چاشنی می داد زان جلاب خوش
از خم ابرو سخن می گفت آن خورشید رو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.