|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از فروغ حسن گل درآشیان می سوختم
ماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم
در خزان دست و دلی کو تاکسی کاری کند
کاش در جوش بهاران آشیان می سوختم
ناله بی پرده را در خلوت او راه نیست
ورنه این نه پرده را از یک فغان می سوختم
در سرم تابود شور عشق چون طفلان شوخ
مرکبم می بود اگر زنی عنان می سوختم
گر نمی شد مهر لب شرم حضور بلبلان
پنبه در گوش گران باغبان می سوختم
داغ من آسان نشد سر حلقه ارباب درد
عمرها در زیر دیگ این استخوان می سوختم
این جواب آن غزل صائب که می گوید مسیح
شمع شد خاموش اما من همان می سوختم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عمیق خود در مورد عشق و درد و رنج‌های ناشی از آن می‌پردازد. او از سوختن و شدت احساساتش در برابر زیبایی‌های عشق سخن می‌گوید و به تضاد میان عشق و خاموشی اشاره دارد. در جهانی که صدای ناله در آن چندان جایی ندارد، او به عزم و اراده‌اش برای ابراز عشق و درد ادامه می‌دهد. همچنین، مفهوم سوختن به عنوان نشانه‌ای از انرژی و شدت احساساتی همچون عشق و اندوه در زندگی او نمایان است. در نهایت، او به تداوم احساساتش اشاره می‌کند، حتی پس از خاموشی‌های ظاهری.
هوش مصنوعی: از زیبایی گل در خانه‌ام جان می‌دادم، در حالی که این ماه با زیبایی‌اش می‌درخشید و من به خاطر محبت او رنج می‌کشیدم.
هوش مصنوعی: در فصل پاییز، دل و دست من هیچ کار مثبتی نمی‌کنند. ای کاش در زمان بهار که عشق و شوق در وجودم شعله‌ور بود، آشیانه‌ام را می‌سوزاندم.
هوش مصنوعی: در تنهایی او، جایی برای ابراز درد و ناله وجود ندارد، وگرنه من از شدت فریاد، این پرده‌ها را می‌سوزاندم.
هوش مصنوعی: در دل من شوق و اشتیاقی به عشق وجود دارد که مانند بچه‌های بازیگوش و شاعر زنده است. اگر کسی در برابر من با عشقی واقعی و صادقانه قدم برمی‌داشت، بی‌اختیار مسیر زندگی‌ام را عوض می‌کردم و به سوی او می‌رفتم.
هوش مصنوعی: اگر زیبایی لبان محبوب نبود و وجود بلبلان شرمنده نمی‌شد، صدای من به گوش باغبان می‌رسید و او را به شدت عذاب می‌داد.
هوش مصنوعی: درد و رنج من به آسانی برطرف نشد، من همواره در زیر بار سنگین این درد زندگی می‌کردم و دلم می‌سوزد.
هوش مصنوعی: در این جمله به این نکته اشاره شده است که در حالی که مسیح به‌عنوان یک نماد روشنایی و نور، به خاموشی رسیده، فرد همچنان درون خود داغ و سوزانی را احساس می‌کند و نمی‌تواند از این احساس رهایی یابد. به عبارت دیگر، در حالی که افراد دیگری ممکن است دچار خاموشی یا ناامیدی شوند، او هنوز در آتش اشتیاق و عاشقی خود می‌سوزد و این حالت در او پابرجاست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.