|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
هر چند همچو ذره محقر فتاده ایم
با آفتاب عشق برابر فتاده ایم
هر دامنی که بود گرفتیم در جهان
اکنون به فکر دامن محشر فتاده ایم
پهلوی چرب دشمن جان است صید را
زان زنده مانده ایم که لاغر فتاده ایم
تلخی کشیم تا دگران خوشدلی کنند
در بزم روزگار چو ساغر فتاده ایم
بر رشته گسسته عمر سبک عنان
دنبال هم چو رشته گوهر فتاده ایم
در دست عشق پاک گهر با دل دونیم
چون ذوالفقار در کف حیدر فتاده ایم
صائب زجوش فکر بود اعتبار ما
چون رشته در حمایت گوهر فتاده ایم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان حالتی از عجز و حقارت در برابر عشق می‌پردازد. او به رغم اینکه خود را مانند ذره‌ای کوچک می‌بیند، اما با عشق به آفتاب، احساس نزدیکی می‌کند. شاعر از میل به دنیا و ناملایمات آن سخن می‌گوید و تلخی‌های زندگی را به جان می‌خرد تا دیگران خوشبختی بیابند. در این مسیر، او نسبت به عمر خود تأمل می‌کند و به ارزش عشق و دوستی در زندگی اشاره دارد، یعنی از عشق به عنوان گوهری ارزشمند یاد کرده و آن را در کنار خود احساس می‌کند. در نهایت، شاعر بر لزوم تفکر و اعتبار در زندگی تأکید دارد و خود را به جریان گوهران پیوند می‌زند.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه همچون ذره‌ای کوچک و بی‌اهمیت افتاده‌ایم، اما به خاطر عشق به آفتاب، در کنار او قرار گرفته‌ایم.
هوش مصنوعی: ما در زندگی هر چه را که در دسترس داشتیم گرفتیم و حالا به فکر دامن آخرت و روز قیامت هستیم.
هوش مصنوعی: دشمن برای ما مانند یک چرب و نرم است و ما به خاطر ضعف و لاغری‌مان از خطر او جان سالم به در برده‌ایم.
هوش مصنوعی: ما در زندگی چه بسا سختی‌ها و تلخی‌ها را تحمل می‌کنیم تا دیگران از شادی و خوشحالی بهره‌مند شوند. مانند میگساران که در مجالس خوشی، خود را به فراموشی می‌سپارند.
هوش مصنوعی: در زندگی که همچون رشته‌ای نازک و شکننده است، ما همچون دانه‌های زینتی در کنار هم افتاده‌ایم و در پی لذت و خوشی، گام برمی‌داریم.
هوش مصنوعی: دل‌های نادرست و بی‌ارزش ما مانند شمشیر ذوالفقار در دست علی(ع) است، چنان که عشق پاک و خالص در دستان ما قرار دارد.
هوش مصنوعی: ما به اعتبار خود از عمق فکر و اندیشه‌مان ناشی می‌شویم، همچون رشته‌ای که در حمایت یک گوهر ارزشمند قرار دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.