|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
خاک ما در گوشه میخانه بودی کاشکی
حشر ما با شیشه و پیمانه بودی کاشکی
تا شدی محو از بساط آفرینش تخم شید
نقل مستان سبحه صد دانه بودی کاشکی
در غم روی زمین افکند معموری مرا
سیل دایم فرش این ویرانه بودی کاشکی
در حریم زلف، بی مانع سراسر می رود
دست ما را اعتبار شانه بودی کاشکی
چند با بیگانگان عمر گرامی بگذرد؟
آشنارویی درین غمخانه بودی کاشکی
حسن را دارالامانی نیست چون آغوش عشق
شمع در زیر پر پروانه بودی کاشکی
آشنایی در محبت پرده بیگانگی است
با من آن ناآشنا بیگانه بودی کاشکی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل خود به غم و longing برای وصال معشوق می‌پردازد. او آرزو دارد که در دل میخانه و در کنار شراب، ارتباطی نزدیک‌تر با محبوبش برقرار کند. شاعر از بی‌قراری و فقدان معشوق شکایت می‌کند و از اینکه در دنیای مادی با بیگانگان روزگار می‌گذارند، دلشکسته است. او عاشقانه می‌گوید که عشق واقعی تنها در آغوش محبوب است و آشنایی حقیقی در این میدان عشق است که بر بیگانگی غلبه می‌کند. این غزل با حسرت و تمنای نزدیکی به محبوب و زیبایی‌های عشق، روحی عاطفی و melancholic دارد.
هوش مصنوعی: در گوشه میخانه، خاک ما وجود داشت و ای کاش سرنوشتمان با شیشه و پیمانه در هم می‌بود. ای کاش!
هوش مصنوعی: وقتی به طور کامل از دنیای آفرینش محو شدی، مانند دانه‌ای از شید، به این سادگی و خوشی در حالتی سرمست و بی‌توجه به همه چیز قرار می‌گیری که ای کاش این حالت همیشه ادامه داشت.
هوش مصنوعی: در اندوه چهره‌ی زمین، زندگی‌ام را دچار تلاطم کرده است. سیل بی‌پایان، فرش این خرابه است و ای کاش که چنین نمی‌بود.
هوش مصنوعی: دست ما در بین زلف‌های تو به راحتی حرکت می‌کند، ای کاش فقط شانه‌ای به ما اعتبار می‌بخشید تا این احساس را بهتر درک کنیم.
هوش مصنوعی: چند وقت دیگری را با افراد بیگانه و دور از خود سپری کنم؟ ای کاش کسی آشنا در این خانه غم و اندوه بود.
هوش مصنوعی: حسن و زیبایی هیچگاه در امان نخواهند بود، زیرا عشق مانند شمعی است که پروانه به دور آن می‌چرخد و همیشه در خطر سوختن قرار دارد. ای کاش این عشق و زیبایی همیشه پایدار می‌ماند.
هوش مصنوعی: رابطه‌ی آشنایی در عشق، مانع از احساس بیگانگی می‌شود. به او که برایم ناآشنا بود، افسوس که ای کاش بیگانه نمی‌ماندی.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.