دست اگر در کمر راهبر دل زده ای
بی تردد به میان دامن منزل زده ای
دامن خضر رها کن که دلیل تو بس است
پشت پایی که بر این عالم باطل زده ای
می شود شهپر توفیق، اگر برداری
دست عجزی که به دامان وسایل زده ای
باز کن از سر خود زود تن آسانی را
که عجب قفل گرانی به در دل زده ای
گوهری نیست اگر رشته امید ترا
گنه توست که چون موج به ساحل زده ای
چون به عیب و هنر خویش توانی پرداخت؟
تو که از جهل در آینه را گل زده ای
از تمنا گرهی رشته عمر تو نداشت
تو بر این رشته دو صد عقده مشکل زده ای
چون نداری دل آگاه، در اول قدمی
بوسه هر چند به پیشانی منزل زده ای
پاس دم دار که شمشیر دودم خواهد شد
در دم حشر دمی چند که غافل زده ای
در قیامت سپر آتش دوزخ گردد
از درم مهری اگر بر لب سایل زده ای
چاک در پرده ناموس تو خواهد انداخت
خنده ای چند که بر مردم کامل زده ای
زان به چشم تو صدف جلوه گوهر دارد
که سراپرده چو کف بر سر ساحل زده ای
نیست ممکن که ترا آب نسازد صائب
آتشی کز نفس گرم به محفل زده ای
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به سرگشتگی و سردرگمی انسانی اشاره می‌کند که در جستجوی حقیقت و مقصد راستین خود است. او از شخص می‌خواهد که دست از امیدواری‌های بی‌اساس بردارد و به جای تکیه بر وسایل دنیا، به درون خود نظر افکند. شاعر تأکید می‌کند که عدم آگاهی و تلاش‌های نادرست فرد باعث شده تا او از راه درست دور بماند و عاقبت بدی در انتظارش باشد. همچنین، او هشدار می‌دهد که خوشی‌های ظاهری و تمناهای بی‌پایه نمی‌توانند جایگزین حقیقت باشند. در نهایت، شاعر بر این باور است که انسان نمی‌تواند از عواقب اعمال خود فرار کند و باید به آنچه انجام داده پاسخگو باشد.
هوش مصنوعی: اگر دستت را در کمر راهنمایی گذاشته‌ای و با اعتماد به نفس پیش می‌روی، بدون تردید به دل ماجرا و خانه‌ای که در آن هستی وارد شده‌ای.
هوش مصنوعی: دست از دامن خضر بردار؛ زیرا دلیل و نشانه تو همین است که قدمی بر این جهان بی‌اعتبار گذاشته‌ای.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به موفقیت برسی، باید از وابستگی به وسایل و ابزارهایی که به آنها چسبیده‌ای، دست برداری.
هوش مصنوعی: زود از بی‌حوصلگی و تنبلی خود دست بردار، چون عجیب است که چنین قفل سنگینی در دل خود زده‌ای.
هوش مصنوعی: اگر امیدی در دل نداری، مثل این است که گوهری ارزشمند نداری؛ زیرا تو خود باعث شده‌ای که این امید مانند موجی به ساحل برسد و از بین برود.
هوش مصنوعی: وقتی می‌توانی به عیب‌ها و هنرهای خود توجه کنی که از نادانی در درون خود رهایی یابی و توانایی خود را بهتر بشناسی.
هوش مصنوعی: تمنا و خواهش تو هیچ تأثیری بر عمر تو نداشته است، ولی تو بر این موضوع مشکلات زیادی ایجاد کرده‌ای و در واقع خود را درگیر کرده‌ای.
هوش مصنوعی: اگر دل آگاهی نداشته باشی، حتی اگر در ابتدای راه به منزل خود احترام بگذاری و بوسه بر پیشانی آن بزنی، چه فایده‌ای دارد؟
هوش مصنوعی: مراقب خود باش، زیرا در روز قیامت ممکن است درد و مجازات سختی به تو برسد. در لحظات مهم زندگی، غفلت نکن که زمان بسیار ارزشمند است.
هوش مصنوعی: اگر در قیامت بخواهی از آتش دوزخ محافظت کنی، مهر و محبت تو که بر لب کسی زده‌ای، می‌تواند برایت سپر شود.
هوش مصنوعی: کسی که به ناموس تو بی‌احترامی کند، با چند خنده به سراغت خواهد آمد، زیرا تو به ظاهر خوب خود فخر می‌فروشی و خود را کامل می‌دانی.
هوش مصنوعی: چشمان تو آن‌قدر زیباست که مانند صدفی درخشان به نظر می‌رسند، گویی که پرده‌ای از امواج دریا بر سرت گذاشته‌ای.
هوش مصنوعی: این امکان وجود ندارد که تو از آب تأثیر بگیری، چرا که آتشی که از نفس گرم تو در محفل ایجاد شده، قدرتش را بیشتر می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دوش بر قلب دل غم زده غافل زده ای
بس شبیخون ز رخ و زلف که در دل زده ای
حیف از آن دل که در تو در بند تمنا داری
در خلوتگه جان را به هوس گل زده ای
دست توفیق شد و دامن مقصد بگرفت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.