لنگر درین خراب برای چه می کنی؟
در راه سیل خواب برای چه می‌کنی؟
تعمیر خانه‌ای که بود در گذار سیل
ای خانمان خراب برای چه می کنی؟
موی سفید، گرده صبح قیامت است
در وقت صبح خواب برای چه می‌کنی؟
اندیشه است لنگر عمر سبک عنان
در گفتگو شتاب برای چه می7کنی؟
جرم تو از حساب برون است و از شمار
اندیشه از حساب برای چه می‌کنی؟
نقش است هرچه هست درین خانه غیر حق
از مردمان حجاب برای چه می‌کنی؟
از تیر کج، کمان نبَرَد کجروی برون
با آسمان عتاب برای چه می‌کنی؟
بحری که می‌کنی طلبش در کنار توست
ای موج، اضطراب برای چه می‌کنی؟
ای گوهر گرامی این بحر، چون حباب
سر در سر شراب برای چه می‌کنی؟
کوثر به خاکبوس نهال تو تشنه است
دلهای خلق آب برای چه می‌کنی؟
دل نیست گوهری که درآرد به رشته سر
سامان پیچ و تاب برای چه می‌کنی؟
صائب جهانِ پوچ بوَد قُلزُم سراب
لنگر درین سراب برای چه می‌کنی؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی مفهوم بیهوده‌گی و جستجوی هدف در زندگی می‌پردازد. او از لنگر به عنوان نمادی از ثبات یاد می‌کند و از شخصی می‌پرسد که چرا در این ویرانی، در پی تعمیر چیزی است که نیاز به ترمیم ندارد. او به موی سفید به عنوان نشانی از پیری و قیامت اشاره می‌کند و از فرد می‌خواهد تا از خواب و غفلت بیدار شود. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که بسیاری از تلاش‌ها و اندیشه‌ها بی‌فایده هستند و در نهایت دنیا پوچ و غیرواقعی است. در نهایت، سؤال‌های او به عدم ضرورت در افکار و کارهای بی‌فایده اشاره دارد.
هوش مصنوعی: چرا می‌خواهی در این ویرانی خود را محکم نگه‌داری؟ چرا برای خواب و آسایش در این مسیر به خودت زحمت می‌دهی؟
هوش مصنوعی: چرا می‌خواهی خانه‌ای را که در اثر سیل خراب شده تعمیر کنی؟ این خانه دیگر از بین رفته است.
هوش مصنوعی: موهای سفید یادآور گذر زمان و نزدیک شدن به روز قیامت هستند. پس چرا در هنگام صبح باز هم خواب هستی؟
هوش مصنوعی: تفکر، پایه و اساس زندگی است. چرا در گفتگوهای بی‌فایده عجله می‌کنی و نفس خود را سبک می‌کنی؟
هوش مصنوعی: خطای تو فراتر از حساب و اندازه‌گیری است، پس چرا به فکر محاسبه کردن آن هستی؟
هوش مصنوعی: هر آنچه در این خانه وجود دارد، جز ذات حق، نقشی است ز مخلوقات. پس چرا باید برای آنها پرده‌پوشی کنی؟
هوش مصنوعی: از تیر کج کمان، یعنی آیا که از تیر ضعیف و منحرف نمی‌توان به هدف درست رسید؟ چرا با آسمان عتاب و سرزنش می‌کنی؟
هوش مصنوعی: ای موج، تو که به دنبال دریا می‌گردی، بدان که آنچه می‌خواهی در کنار تو قرار دارد، پس چرا این‌قدر مضطرب هستی؟
هوش مصنوعی: ای یاقوت با ارزش! چرا مانند حبابی که در آب شراب شناور است، به این دریا نگاه می‌کنی؟
هوش مصنوعی: دلهای مردم تشنه‌ی رحمت و محبت تو هستند، مثل کوثری که به خاک و ریشه‌ات نیاز دارد. چرا با کارهای خود این دل‌ها را سیراب نمی‌کنی؟
هوش مصنوعی: دل مانند گوهری نیست که بتوان آن را با زحمت و تلاش به چیزی مرتب و منظم تبدیل کرد. پس چرا برای این کار تلاش می‌کنی؟
هوش مصنوعی: جهان بی‌معنا و بی‌ارزش است، مانند دریایی از سراب که هیچ واقعیتی ندارد. پس چرا در این سراب برای خود لنگر می‌زنی و به چیزی می‌چسبی که وجود ندارد؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می خواه اضطراب برای چه می کنی
جامی بکش حجاب برای چه می کنی
اکنون که من خرابتر از دیگران شدم
پرهیز از شراب برای چه می کنی
دانسته ام که شب همه شب چیست در سرت
[...]
ای شوخ اضطراب برای چه می‌کنی
گر عاشقی شتاب برای چه می‌کنی
خود را اسیر عشق ز خود بی‌وفاتری
ای خانمان خراب برای چه می‌کنی
آن رنگ آفتابی گل گل شکفته را
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.