از بدگهری می شکند گوهر رز را
در دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را
حاشا که گذارد کرم ساقی کوثر
در گلشن فردوس ملامتگر رز را
یک دانه انگور به زاهد مچشانید
حیف است فکندن به وبال اختر رز را
ای شیشه می چند دهن بسته نشینی؟
با جام بکن عقد روان دختر رز را
صائب اگر از نشأه می چشم دهی آب
از آب گهر سبز نمایی سر رز را


با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و لطافت گل رز اشاره دارد و نشان میدهد که چگونه بدفهمیها و قضاوتهای نادرست بر این زیبایی تاثیر میگذارند. او به زاهدان و ملامتگران هجده میاندازد که نمیگذارند زیباییهای عالم نمایان شود. با اشاره به ساقی و می، شاعر به لذتهای زندگی و ضرورت آزاد گذاشتن روح اشاره میکند. در نهایت، او از بالندگی و درخشش گل رز سخن میگوید که میتواند در سایهی عشق و هنر زندگی کند.
هوش مصنوعی: از بداقبالی، زیبایی گل را در دل میشکند و در دل چه مشکلاتی از سوی زاهد درباره گل وجود دارد.
هوش مصنوعی: ساقی کوثر هرگز اجازه نمیدهد که کسی از گلشن بهشت، گل رز را سرزنش کند.
هوش مصنوعی: یک دانه انگور را به زاهد نشان میدهد و میگوید که حیف است این نعمت را دور بیندازیم و به خاطر تقدیر بد زندگی، از آن دست بکشیم.
هوش مصنوعی: ای شیشه، چرا ساکت و بیحرکت نشستهای؟ چرا با جام، این دختر زیبا را به دست نمیگیری و به او عشق نمیورزی؟
هوش مصنوعی: اگر از عالم نابودی چشم بپوشی، میتوانی زیباییهای زندگی و رازهای حقیقت را مانند آب زلالی ببینی که سرخس را شاداب و سرزنده میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.