غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب
شتر گسسته مهارست و ساربان در خواب
گذشت عمر چو آب روان و ما غافل
بنای خانه بر آب است و پاسبان در خواب
چگونه چشم تو در خواب حرف می گوید؟
ز شوق حرف زنم با تو آنچنان در خواب
اگر نه قوت سحرست، چشم یار چرا
کشیده دارد ز ابروی خود کمان در خواب؟
سواد شعر تو صائب جلای چشم دهد
ندیده است چنین سرمه اصفهان در خواب



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، شاعر به تضاد میان خواب و بیداری، و غفلت انسان از گذر زمان میپردازد. او به خواب بودن عقل و آگاه نبودن از زوال عمر اشاره میکند و میگوید زندگی مانند آبی است که به سرعت میگذرد. همچنین، شاعر به زیبایی و جذبه چشمان معشوق اشاره میکند که در خواب هم سخن میگوید و نوعی جادوگرایی در این زیبایی وجود دارد. در نهایت، شاعر از هنر شعر خود و تأثیر آن بر بیننده سخن میگوید.
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به این است که خشم و جدلها در حالی که عقل و تفکر به خواب رفتهاند، مانند شتری وحشی هستند که مهارش قطع شده و رانندهاش هم خواب است. این تصویر نشان میدهد که در زمانهایی که عقل و تفکر غیاب دارند، وضعیت بههمریخته و کنترلناپذیر میشود.
هوش مصنوعی: زمان مثل آب روان میگذرد و ما بیخبر هستیم، در حالی که زندگیمان را بر پایههای ناپایدار بنا میکنیم و نگهبان آن نیز در خواب است.
هوش مصنوعی: چطور است که چشم تو در خواب صحبت میکند؟ از شوق با تو صحبت میکنم حتی در خواب.
هوش مصنوعی: اگر سحر و جادو در کار نیست، پس چرا چشم محبوب به شکل کمانی از ابروهایش در خواب کشیده است؟
هوش مصنوعی: شعر تو مانند سرمهای است که زیبایی خاصی دارد و کسی چنین زیبایی را در خواب هم ندیده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.