صائب
»
دیوان اشعار
»
غزلیات ترکی
»
غزل شمارهٔ ۱۷
مجموعه‌ای کامل‌تر و معتبرتر از اشعار ترکی را در وبگاه مین سؤز خواهید یافت.
بیزنه ایمدی ذره تک جولانه گلمیشلر دنوز
آفتاب عشق ایلن دورانه گَلمیشلَر دنوز
گون گیچر مکدور حسابی شاهد، اگریلیخ ایچون
دوغرولیغدان، بیز بوگون دیوانه گلمیشلر دنوز
سانه روز باران رحمت گر قلیج گوگدن یاقار
قوچ کیمی قربان ایچون میدانه گلمیشلر دنوز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و محبت می‌پردازد و احساسات عمیق خود را نسبت به محبوب ابراز می‌کند. او اشاره می‌کند که در دنیای عشق، همیشه حوادث و تغییراتی وجود دارد که بر زندگی‌اش تأثیر می‌گذارد. انتظار و آرزوهایش از عشق، مانند باران رحمت بر او نازل می‌شود و او خود را آماده قربانی شدن برای معشوق می‌داند. غزل نشان‌دهندهٔ شور و شوق شاعر نسبت به عشق و آرزوی وصالی است که در زندگی‌اش وجود دارد.
هوش مصنوعی: وقتی که عشق به دل ما می‌تابد، همچون ذره‌ای که در پرتو نور آفتاب می‌رقصد، ما نیز به دور آن عشق می‌چرخیم و در این حرکت عاشقانه غرق می‌شویم.
هوش مصنوعی: چمن زیبا و خوشبوی شاهدی است که در آن عاشقانه‌ها جریان دارد، امروز ما هم مانند دیوانگان احساساتی را تجربه می‌کنیم.
هوش مصنوعی: روز بارانی مانند رحمت است که اگر تبر بران گوزن و قوچ نیز باشد، قربانی آن نمی‌شود. این افراد از دل و جان به میدان آمده‌اند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.