از علایق دل ز آب و گل نمی آید برون
پای سرو از گل ز بار دل نمی آید برون
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از علایق دل ز آب و گل نمی آید برون
پای سرو از گل ز بار دل نمی آید برون
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عواطف و احساسات انسانی پرداخته و بیان می‌کند که علایق و محبت‌های دل تنها از ماده و جسم برنمی‌خیزد و در واقع سرچشمهٔ آنها فراتر از آب و گل است. همچنین، تأکید می‌کند که دل انسان نمی‌تواند از بند غم و محبت رها شود و همچنان به آن وابسته خواهد بود. این احساسات، مانند پای سروی هستند که نمی‌توانند به تنهایی از گل جدا شوند.
هوش مصنوعی: دل و احساسات انسان از طبیعت و جسم او جدا نمی‌شوند. همان‌طور که سرو از خاک و گل می‌روید، دل نیز تحت تأثیر شرایط و خواسته‌های دنیوی قرار دارد و نمی‌تواند به سادگی از آنها فراتر رود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.