جام جم مهر خموشی است اگر بینایی
لوح محفوظ بود حیرت اگر دانایی
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جام جم مهر خموشی است اگر بینایی
لوح محفوظ بود حیرت اگر دانایی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به جست‌وجوی حقیقت و درک عمیق زندگی می‌پردازد. او بیان می‌کند که «جام جم»، نماد معرفت و شناخت است و در سکوت جایگاه خاموشی قرار دارد. همچنین اشاره دارد که اگر انسان به شناخت و دانایی برسد، درک او از واقعیت‌ها تغییر می‌کند و به حیرت می‌انجامد. در واقع، این شعر تأملی است در مورد بینایی، آگاهی و مفهوم جاودانگی.
هوش مصنوعی: اگر کسی قادر به دیدن عمیق‌تر باشد، می‌تواند درک کند که جام جم، نماد تمام شناخت‌ها و حقیقت‌ها، سکوتی دارد و در این سکوت، رازهایی نهفته است. اگر کسی درک صحیحی از علم و دانش داشته باشد، این سکوت به حیرت و تعجب او می‌افزاید.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سرو از پای در آید چو به بستان آئی
گل شود پرده نشین چون به گلستان آئی
سود و سرمایهٔ مردم همه بر باد کنی
گر خریدار شوی بر در دکان آئی
کوزه‌ها رقص‌کند چون تو به میخانه روی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.