|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
گریه گرم من آتش در گلستان می زند
شمع پا در دامن فانوس پیچید و هنوز
شوق بر خاکستر پروانه دامان می زند
نیست در جیب دو عالم خونبهای یک سئوال
همتم این نغمه بر گوش کریمان می زند
عاشقان را جلوه گل درنمی آرد ز جای
لاله گاهی ناخنی بر داغ ایشان می زند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و رنج خود سخن می‌گوید که همچون عطر گل و آواز پرنده، وجودش را تحت تأثیر قرار داده است. او احساس می‌کند که گریه‌اش مانند آتش در گلستان شعله‌ور شده و شوقش به از دست رفته‌ها در میان خاکسترهاست. همچنین، شاعر به بی‌اعتنایی عاشقان به زیبایی گل‌ها اشاره می‌کند و از غم و داغ‌هایی که بر دل دارند سخن می‌گوید، در حالی که هیچ چیز نمی‌تواند قیمت واقعی این دردها را بپردازد. شاعر از این احساسات عمیق و آتشین خود که بر روح و دلش حاکم است، بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: ناله‌ام مانند ناخنی بر داغ و زخم بلبل‌ها اثر می‌گذارد و اشک‌های گرم من همچون آتش در باغ گل‌ها شعله‌ور می‌شود.
هوش مصنوعی: شمع در دامن فانوس پیچید و هنوز آرزوی پروانه بر خاکسترش حس می‌شود.
هوش مصنوعی: در جیب دو جهان چیزی پیدا نمی‌شود که ارزش یک سوال را داشته باشد. اراده من این است که این سرود را در گوش انسان‌های بخشنده طنین‌انداز کنم.
هوش مصنوعی: عاشقان وقتی به زیبایی گل و لاله می‌نگرند، تحت تأثیر آن قرار نمی‌گیرند؛ گاهی نیز به یاد درد و زخم‌های خود می‌افتند که نشان از عشق و رنجشان دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر که اقبالش، در ملک سلیمان می‌زند
مهر مهرت بر نگین خاتم جان می‌زند
آسمان بر هر که گام از خط او بیرون نهاد
از پی خوش کردن کام تو، دندان می‌زند
عزم تو، هرجا که بگشاید دری بر روی ملک
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.