حق‌پرستانی که از عشق خدا دم میزنند
گام اول پشت پا بر هر دو عالم میزنند
می‌کنند آنان که حق را بهر دنیا بندگی
بوسه بر دست سلیمان بهر خاتم میزنند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حق‌پرستانی که از عشق خدا دم میزنند
گام اول پشت پا بر هر دو عالم میزنند
می‌کنند آنان که حق را بهر دنیا بندگی
بوسه بر دست سلیمان بهر خاتم میزنند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بررسی حق‌پرستانی می‌پردازد که در ظاهر از عشق به خدا صحبت می‌کنند، اما وقتی پای عمل به میان می‌آید، به دنیا و وابستگی‌های آن روی می‌آورند. این افراد به جای جستجوی حقیقت، به سلیمان و مقام‌های دنیایی تمسک می‌جویند و تنها نشانه‌ای از بندگی واقعی را در اعمال خود ندارند. در نهایت، شاعر به تضاد این دوگانگی در رفتار و گفتار اشاره دارد و نقدی بر آنان می‌کند که به خدا وعده می‌دهند اما به دیگر امور دنیوی دل می‌سپارند.
هوش مصنوعی: افرادی که به حق و حقیقت اعتقاد دارند و از محبت و عشق به خدا صحبت می‌کنند، در گام اول باید از هر دو دنیا فاصله بگیرند و از قید و بندهای آنها رها شوند.
هوش مصنوعی: افرادی که به خاطر منافع دنیوی و به دست آوردن ثروت و مقام، از اصول اخلاقی و حقایق عبور می‌کنند، مانند کسانی هستند که با بوسیدن دست سلیمان، تنها به خاطر به‌دست آوردن انگشتری او به او اظهار ارادت می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عاشقان اوّل قدم بر هردو عالم میزنند
بعد از آن در کوی عشق از عاشقی دم میزنند
جرعه‌نوشان بلا را شادمانی در غم است
شادمان آن دل که در وی سکه غم میزنند
تا برآمد از گدایی نام ما در کوی دوست
[...]
همنشینانی که از حق نمک دم میزنند
همچو دندان بر سر هر لقمه بر هم میزنند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.