گرفتار محبت دوست از دشمن نمی‌داند
ز راحت دشمنی‌ها گلخن از گلشن نمی‌داند
به ریزش می‌توان تسخیر خوبان کرد، چشم من!
کسی این چشمه را بهتر ز چشم من نمی‌داند
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
گرفتار محبت دوست از دشمن نمی‌داند
ز راحت دشمنی‌ها گلخن از گلشن نمی‌داند
به ریزش می‌توان تسخیر خوبان کرد، چشم من!
کسی این چشمه را بهتر ز چشم من نمی‌داند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شدت تحت تأثیر محبت دوست است و برخلاف آن، نمی‌تواند از دشمنی‌ها آگاه باشد. او به تصویر کشید که راحتی و زیبایی در روابط دوستداران با یکدیگر وجود دارد که با دشمنی‌ها تضاد دارد. همچنین، بر توانایی خود در جذب و تسخیر زیبایی‌های خوبان از طریق چشمانش تأکید می‌کند و بر این باور است که کسی بهتر از او نمی‌تواند زیبایی‌ها را ببیند.
هوش مصنوعی: کسی که در عشق دوست گرفتار شده، نمی‌داند که دشمنی چگونه است و درد و رنج آن را احساس نمی‌کند. او نمی‌تواند تفاوت بین عذاب دشمنی و زیبایی‌های گلستان را درک کند.
هوش مصنوعی: با نگاه به زیبایی‌ها می‌توان عشق و جذبه ایجاد کرد، ای چشمان من! کسی از این چشمه عشق و زیبایی بهتر از من آگاه نیست.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چه شد گر خصم بداختر بهای من نمی داند؟
کمال عیسوی را دیده سوزن نمی داند
مگو واعظ حدیث دوزخ و جنت به اهل دل
که سرگرم محبت گلشن از گلخن نمی داند
تو بی پروا زبان خلق را کوتاه کن از خود
[...]
چو آهم گرم گردد، دوست از دشمن نمی‌داند
که آتش تند چون شد، آب از روغن نمی‌داند
ز شوق او دماغ پیر کنعان سوخت، پنداری
ره بیت‌الحزن را بوی پیراهن نمی‌داند
شکایت می‌کنند از باغبان، از گل نمی‌نالند
[...]
جدا از کوی او شوقم گل و گلشن نمی‌داند
دلم ذوق تپیدن، دیده‌ام دیدن نمی‌داند
نیارم گفت حال خویش پنداری درین کشور
کسی درد دل ناگفته فهمیدن نمی‌داند
گهی در دیده جا دارد، گهی در سینة تنگم
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.